Eerste probeersel: experiment met cake, crème au beurre, rolfondant en marsepeinen figuurtjes. Nog iets meer dan één maand tijd om te verfijnen: de marsepeinen figuurtjes zijn nog niet echt wat ze moeten zijn, in de fondant zitten nog luchtbelletjes en deze bedekte de taart niet helemaal. Maar, niet onbelangrijk: het was lekker! En dat is alvast een goed begin.
Geplaatst in eten | 24 Commentaar »
Ik heb iets met portemonneekes. Het geeft mij voldoening om zo van die kleine dingen te maken die snel klaar zijn, maar toch mooi ogen. Tot nog toe volgde ik altijd tutorials van anderen, zoals deze en deze. En deze hier is ook tof.
Maar nu wilde ik er zelf eentje maken.
Voor diegenen die interesse hebben, zal ik proberen uit te leggen hoe je het kan maken. ‘t Is echt heel eenvoudig en misschien niet nodig om er een tutorial aan te wijden. Maar misschien heeft iemand er toch iets aan.
Hier gaan we:
Benodigheden:
- decoratieve stof (voor de buitenkant): 1×19cm op 14cm met 4 afgeronde hoeken en 1x 14cm op 11cm met 2 afgeronde hoeken
- voering: 1x 19cm op 14cm met 4 afgeronde hoeken en 1x 14cm op 11cm met 2 afgeronde hoeken
- rits van 18cm
- +/- 30cm biais
- knoop, drukknoop, velcro… (naar keuze)
Naai met een zigzagsteek de twee kleine lapjes met de verkeerde kanten tegen elkaar. Goede zijden dus aan de buitenkant.
Stik de rits (met een ritsvoetje) vast aan dit kleine lapje door eerst de goede kant van de buitenstof op de goede kant van de rits te naaien.
Vervolgens draai je open en stik je nog eens door.
Naai de andere kant van de rits vast aan de grote lap voering. Meet a.h.v. de kleine lap waar deze rits precies moet komen op de grote lap. De onderkanten van de twee delen moeten samenvallen. Je legt de goede kant van de kleine lap (waar één kant van de rits al aan hangt) op de goede kant van de voering. Als je het terug openklapt, moeten de onderkanten samenvallen.
Op zich niet echt nodig, maar ik vind het wel handig om vervolgens de nog niet gebruikte grote lap vast te maken (met een zigzagsteek) aan de voering (waar de rits aan vastgemaakt zit). Opnieuw met de verkeerde kanten tegen elkaar.
Stik het kleine lapje (wat via de rits al vasthangt aan de grote lap) langs de rand vast aan de grote lap.
Hierna enkel nog de rits afknippen.
Biais ronddom naaien.
En afwerken naar keuze. Sinds ik mijn angst om knoopsgaten te maken overwonnen heb, kies ik bijna altijd voor een knoop. Je kan ook met een drukknoopje of met velcro of met lintjes werken.
Als je het portemonneetje wat groter maakt en je voorziet een lint aan de zijkanten, kan het als een sjakoshke (=handtasje) dienen voor een klein meisje. Maar ik mocht er vandaag een groter meisje blij mee maken 
Geplaatst in naaien, tutorial, werkjes | 17 Commentaar »
Heb ik al gezegd dat ik de liefste zoon van de hele wereld heb?
Daarjuist toen ik hem met een ziek lichaampje in zijn bedje legde, wou hij mij nog effe iets vertellen. “Ja schatteke, wat is er?”. “Dank u dat je mij zo goed verzorgt mama”.
Dan kan je niet anders dan smelten… *zucht*
Geplaatst in kinderen | 31 Commentaar »
Omdat geld maar geld is en een enveloppe maar een enveloppe, naaide ik een geldbeugeltje voor mijn petekindje. En omdat een geldbeugeltje maar een geldbeugeltje is, maakte ik er ook nog een poes bij die het beugeltje moest brengen.
Leuk detail: de stof waarin het geldbeugeltje en de kat werden gemaakt, komt van een afgedragen hemd van mijn broer. De papa van mijn petekindje.
Geplaatst in naaien, werkjes | 24 Commentaar »
Mijn petekindje was vandaag jarig. Acht jaar wordt hij al. Dus mogen we naar het feest en dat vraagt natuurlijk om een echt feestjurkje. Omdat het verjaardagsfeestje op Halloween is, dacht ik dat een heksenkleedje wel gepast is. Ik vind dat trouwens wel tof: zo’n zeemzoet kleedje met frullekes en roze afwerking en dan zo’n stoere heks erop. Ik hou van dat contrast. Als Kleine Pruts kon lopen, zou ze er stoere bottekes (= laarsjes) onder (moeten ) dragen. Maar dat is nog effe niet aan de orde.
Het kleedje is een eenvoudig A-lijn model wat ik heb getekend aan de hand van één van haar andere kleedjes, maar dan wat groter. Mouwtjes erin gezet (ik wist wel dat die lessen wetenschappelijk tekenen ooit nog van pas zouden komen) en vanonder een frullekesrand. Dat randje heb ik er bewust ‘verkeerd’ aan gezet (dus niet met de goede kanten tegen elkaar) zodat ik de stiknaad tussen beide delen zichtbaar kon afwerken met dezelfde biais als aan de kraag. Die frullekesrand (hoe noem je dat eigenlijk?) heb ik niet gezoomd, maar dubbel gevouwen en de onderkant werd mee vastgestikt aan het A-lijn stuk. Hierdoor krijgt het zo’n ‘ballon-effect’.
Kleine Pruts veranderde trouwens meteen in een klein heksje van zodra ze het kleedje aanhad. Stil blijven zitten of staan was er niet meer bij. Ik vrees dan ook dat jullie het met onderstaande foto’s zullen moeten doen. Mijn geduld was op
Geplaatst in kleding, naaien, werkjes | 25 Commentaar »
Soep wordt hier eigenlijk altijd wel goed gegeten. Maar als er spinnen inzitten wordt het natuurlijk helemaal leuk. Het idee bracht Grote Pruts een paar jaar geleden mee van school en voor Halloween is dit wel een aanrader. Ineens wordt er ‘nog’ beter gegeten .
‘t Is eigenlijk heel simpel. Je maakt een soep, maakt niet uit dewelke. In de Halloween periode vind ikzelf een dikke pompoensoep wel gepast. Nadat je deze hebt gemixt laat je hierin nog wat soepballetjes -waardoor je vier stukjes spaghetti hebt geprikt- koken tot de balletjes en de spaghetti gaar zijn.
Et voila, spinnensoep. Grrrrrrrrrrrrrrrrrriezelen maar.
Geplaatst in eten, recepten | 18 Commentaar »
Therapeutisch naaien: fijner dan een verspilde tv-avond en effectiever dan een Dafalgan.
Niets helpt beter tegen neerslachtigheid, tegen een slecht humeur, tegen nieuws dat je eigenlijk niet wil horen… dan een klein -snel klaar-naaiprojectje. Hét uitgelezen moment dus om dat portemonneeke te maken dat mijn collega mij gevraagd had. Opdracht was eenvoudig: een portemonneeke voor klein geld. Voor de rest mocht ik ermee doen wat ik wou. Als dat geen luxe is.
De tutorial vond ik via Eloleo hier. Ik hou van de combinatie rood en bruin. Van de stippenstof word ik meteen weer vrolijk.
En weet je wat? Ik hou deze gewoon voor mezelf. Voor mijn collega maak ik wel een nieuwe.
Geplaatst in naaien, tutorial, werkjes | 15 Commentaar »
Ik weet weer hoe het voelt om bang te zijn. Niet zo’n onnozele schrik voor een muis -al ben ik daar ook echt bang van- maar werkelijke doodsangsten. Manlief zat namelijk op het dak. Er werden hier zonnepannelen geïnstalleerd en aangezien wij een laag-energie-woning hebben, moet de opening naar binnen luchtdicht afgewerkt worden. Omdat dat zoiets specifieks is, waarmee de installateurs geen ervaring hebben, moest Manlief dus noodgedwongen het dak op. En dat is hoog. Heel hoog…
Ik heb afgezien dat ‘t niet meer normaal is. Pas toen hij veilig beneden was, kon ik weer opgelucht ademhalen.
Getrouwd zijn met een dakwerker… ‘t zou niks voor mij zijn…
Geplaatst in Allerlei | 6 Commentaar »
Ik had het kunnen weten, aangezien ze zo stil aan het spelen was:
Geplaatst in kinderen | 18 Commentaar »
Een award in blogland. En ik mocht hem ontvangen van Riet en Annelyse. Dankuwel, lieve dames! MiekKs, jij ook bedankt voor de eervolle vermelding.
De regels zijn:
- bedank diegene waarvan je hem hebt gekregen
- vertel 10 dingen over jezelf
- geef hem door aan 9 anderen
Punt 1 is afgehandeld. Alsof ik jullie niet zou bedanken als het geen regeltje zou zijn .
OK, hier wat over mezelf wat jullie al dan niet (willen) weten:
Wisten jullie dat:
1. ik psychologe ben, al heb ik dit diploma niet echt nodig in mijn huidige job
2. mijn gsm soms een heel weekend niet opstaat en ik dit maandagochtend pas besef
3. Kleine Pruts eigenlijk een accidentje was, maar ééntje waar we nu heel erg blij mee zijn
4. ik erg veel last heb van hoofdpijn, behalve als ik aan het naaien ben
5. in het huishouden ik heel erg slordig ben
6. ik een ‘nakomertje’ ben, een ‘kakelnestje’, met drie grote broers
7. zonder lenzen ik echt niets zie; mijn bijziendheid is zo erg dat mijn rijbewijs enkel geldig is als ik lenzen draag en niet als ik mijn bril draag
8. veel mensen in mijn directe omgeving niet weten dat ik heel veel van ‘kleinkunst’-muziek hou
9. ik niet naar dit liedje kan luisteren zonder dat ik moet huilen (tijdens het zoeken op youtube heb ik dan ook heel wat afgebleten)
10. het maar niet lukt om terug op mijn gewicht te komen van voor mijn zwangerschap
Zo, en nu de award nog doorgeven. Het valt me op dat hij momenteel aan het rondgaan is onder de zogenaamde blog(g)(st)ers die wel eens wat maken (knutselen, naaien, breien,…), terwijl de omschrijving: “een award voor bloggers who express themselves and write/blog from their heart & soul” zeker ook van toepassing is op zij die zo mooi kunnen schrijven, die mij laten lachen, die mij ontroeren, die mij inspireren,… Vandaar dat ik eens goed heb nagedacht wie nu voor mij voldoen aan deze omschrijving. Ik heb er geen rekening mee gehouden of ze deze award al ontvangen hebben of niet. En misschien willen jullie wel liever geen 10 dingen over jezelf schrijven. Geen probleem dan, je verdient toch deze award!
- Nicole van Berichten van het Moederfront: Zij schrijft zo open en ongelooflijk grappig over het thuismoederschap. Steeds weer moet ik heel hard met haar lachen.
- Door een roze bril: Als zij er niet was, had ik wellicht nooit van het bestaan van blogs geweten. En zij weet het ook steeds zo positief, zo rooskleurig en vrolijk te verwoorden. Ze had geen betere naam voor haar blog kunnen verzinnen.
- KRuiMels: Zij ontroert mij steeds weer met haar mooie schrijfsels.
- Licht in de Duisternis: Volgens mij schuilt er achter deze anonieme dame een gelijkgestemde ziel.
- Knofje: Zij schrijft zo mooi, maakt leuke dingen,… Zij heeft ook zo’n oog voor schoonheid. Zij is ‘mijn maatje’ hier in blogland.
- Madame ZsaZsa: Tja, hoeft dat eigenlijk nog een uitleg? Lijkt mij wel duidelijk dat zij deze award verdient.
- Meisjesmama: Mijn hart maakt steeds weer een sprongetje als zij iets gepost heeft. Wat voor leuke dingen zou ze weer gemaakt hebben? Ook haar levensstijl – alles met de fiets, auto weggedaan – krijgt mijn respect.
- Vermiljoen: Ook zij maakt zo’n mooie dingen die mij steeds weer inspiratie geven.
- Tijdtussendoor: Zij schrijft zo mooi. Zo ‘wijs’. Zo voorzichtig ook. Alsof ze al haar woorden wikt en weegt. Met deze dame wil ik wel eens een namiddag koffiekletsen. Al zal ik dan zelf weinig kletsen, maar vooral naar haar willen luisteren.
Stiekem ben ik nu toch nieuwsgierig om wat meer over jullie te weten te komen.
Geplaatst in Allerlei | 8 Commentaar »
