Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘boeken, muziek, TV en films’ Category

Velen hebben het al voor mij ontdekt, maar nu ben ik ook helemaal into Spotify.
Stilaan wordt mijn lijst langer en langer. En enige nostalgische gevoelens zijn me niet vreemd bij de jeugdherinneringen die naar boven komen bij bepaalde muziek.

De donkere, sombere periode.

Van iets later en zo schoon dat alle negatieve, sombere gevoelens verdwijnen.

Wat was het toch een schoneke. Zo zonde…

De expliciete tekst nam ik er maar bij, maar ’t ging toch vooral om die beat waarop ik – zelfs nu nog – onmogelijk stil kan blijven zitten.
Opgelet: niet voor gevoelige zielen: expliciete en controversi√ęle tekst en beelden. Zegt niet dat ge niet gewaarschuwd waart.

En omdat geen enkele lijst compleet is zonder Nick (verleden – heden – toekomst) ūüėČ

Hm, zo bekeken toch best wel donker allemaal. Misschien binnenkort eens een vervolgpost doen met wat recentere en kleurrijkere dingen.

Advertenties

Read Full Post »

Lang geleden dat ik nog zo onder de indruk was van iets dat ik op de radio hoorde…

Read Full Post »

Al sinds het begin van zijn eerste leerjaar kijk ik enorm uit naar de dag dat Grote Pruts echt zelfstandig kan lezen. Maar dat gaat dus niet van vandaag op morgen ineens hé, dat lezen. In de grote vakantie bedachten we een beloningssysteem om hem toch maar aan het lezen te houden. Maar saai dat die boekjes zijn! Ik kon het mij eigenlijk wel voorstellen dat er zo voor hem niet veel aan moest zijn.

Nu hij ondertussen niveau AVI-4/5 bereikt heeft, gaat er ineens een wereld voor hem open: de boekjes die hij nu kan lezen zijn √©cht leuk! Niet meer van die saaie brol van ‘sam en kim die in een boot zitten om een vis te vangen’. Nu gaat het over weerwolven en vampieren. En ook de boeken van Anke De Vries kunnen hem boeien.

Toen ik gisterenavond nog eens op zijn kamer ging kijken om te zien of hij goed in slaap gevallen was, vond ik hem nog klaarwakker, lezend in zijn boek. “Mama, mag ik alsjeblieft nog verder lezen. Het is zoooo spannend”. Ineens zag ik mezelf daar liggen, bijna dertig jaar geleden. Met een klein nachtlampje, want ik moest eigenlijk al lang aan het slapen zijn.

Wat herken ik veel van mezelf in mijn Grote Pruts…

Read Full Post »

Instant feel good muziek!

Read Full Post »

’t Is februari, dus de meeste goede voornemens voor het nieuwe jaar zijn ondertussen gesneuveld. Maar aan eentje wil ik mij echt houden. Mijn oude liefde voor films moest maar eens opgerakeld worden. Dus wil ik iedere week minstens √©√©n film zien.
En boeken lezen, daar wil ik ook weer tijd voor maken. En naaien, tja, dat is een blijver.

Hiermee weten jullie dan ook weer waarom er hier zo weinig geblogd wordt. Ik heb geen tijd hé ;-). Ik moet films bekijken, en boeken lezen en naaien.

Om mezelf toch enige controle op te leggen (en opdat ik straks nog weet wat ik ook alweer allemaal gezien heb): een nieuwe pagina op deze blog: Prutsen’s lijstjes. Voorlopig nog enkel een overzicht van de films, maar het boekenoverzicht zal hier ook nog aan toegevoegd worden. Al zullen er dat geen 52 worden. Twaalf… eentje per maand… zou dat haalbaar zijn? Ermee rekening houdend natuurlijk dat ik ook nog die films moet zien en tijd moet hebben om te naaien ;-).

Read Full Post »

Vroeger, voor er kinderen waren en voor ik Manlief kende, ging ik vaak naar de film. Heel vaak. Zeker 1x per week. En toen gebeurde het wel vaker dat ik iets zag dat zo mooi/goed/pakkend/… was, dat ik er even van ‘van slag’ was. Maar de laatste jaren zijn het vooral mijn kinderen die mij emotioneel maken ;-).

Gisteren ging ik echter nog eens echt naar de cinema (de Lumi√®re in Maastricht, dus niet zo’n super commerci√ęle bioscoop die je in elke stad wel hebt en waar ze overal dezelfde films draaien). En ik zag er¬†‘Catfish’,¬†een documentaire die omschreven wordt als thriller met heel wat Hitchcock invloeden. Op het puntje van mijn stoel van de spanning heb ik niet echt gezeten. Wel diep weggezakt in de zetel met tranen die over mijn wangen rolden.

De film liet mij wat verdwaasd achter. Iedereen kan op het internet zijn wie hij of zij wil zijn. En ik vermoed dat iedereen zich op facebook, blogs, twitter, … wel iets anders/beter/stoerder/grappiger/… probeert voor te doen dan in ’t echt. Maar wat als je hier echt ver in gaat? Als je een ander leven voordoet op internet voor die online vrienden? Kwets je dan mensen,¬† die eigenlijk geen ‘echte’ vrienden zijn? Of zijn dit ondertussen wel ‘echte’ vrienden?
Het lijkt in eerste instantie allemaal heel simpel: breken met die ‘onechte’ vrienden. Maar hierin vind ik de film/documentaire dan weer subliem: ze gaat op zoek naar de mensen achter de misleiding, naar hun beweegredenen en laat de¬†echte/pure/mooie mensen zien. Niets is wat het op het eerste zicht¬†lijkt… Zonder teveel weg te willen geven -jullie moeten tenslotte allemaal nog gaan kijken!- is het vooral Vince die mijn hart heeft gestolen: in eerste instantie lijkt hij wat achterlijk en denk je wel te begrijpen waarom hij twee gehandicapte zonen heeft. Maar de wijsheid van die man… Ik krijg er opnieuw rillingen van.

Read Full Post »

Sommige tv-reeksen blijven maar bestaan. Terwijl anderen, die wel fantastisch goed zijn, veel te vroeg worden afgevoerd. Ik begrijp nog altijd niet waarom Pushing Daisies niet langer heeft bestaan.

Voor zij die het niet kennen: hieronder een samenvatting (zonder spoiler alert!):

Hier was ik trouwens naar aan het kijken toen mijn water brak en Kleine Pruts haar komst aankondigde.

Read Full Post »

Older Posts »