Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘tutorial’ Category

Al een hele tijd geleden pinde ik het idee op pinterest. Maar zoals zoveel van die snel-klaar projecten, bleef dat maar uitgesteld worden. Het kwikkel kwakkel weer vraagt echter om tussenin broeken. Piratenbroeken dus.

Dé manier om Kleine Pruts te belonen, is door haar ’s morgens zelf haar kleren te laten kiezen. Oké, enige sturing hierbij is wel nodig, want we willen haar ook niet als clown de deur uit sturen. Meestal mag ze dan kiezen uit een paar setjes van kleren. Steevast kiest ze voor een broek. Want “rokjes en kleedjes zijn wel voor meisjes, hé mama”.

Kleine Pruts is nog steeds de kleinste van haar klas, maar toch behoorlijk gegroeid ondertussen. Heel wat broeken zijn dan ook te kort geworden. Bovenaan passen ze nog perfect, maar water in de kelder, da’s het nu toch ook weer niet.
Er werd een stukje van de onderkant afgeknipt en voorzien van boordtricot. Eén – twee – drie… klaar!

Al blijf ik hopen dat het daar toch stilaan te warm voor gaat worden en we allemaal eindelijk echte zomerkleren aan kunnen trekken (zonder kou te moeten lijden).

Advertenties

Read Full Post »

Dat pinnen op Pinterest, dat is dus niet alleen een (aangenaam) tijdverdrijf, maar dat levert ook nog iets op. Nieuwe dingen op tafel bijvoorbeeld.

Zoals deze kip met kokos-limoen-pindasaus. Dit zal regelmatig op het menu staan.

Zondag aten we spiegelei, gebakken in de oven in een muffin-blik waarin eerst hesp werd gelegd. Vervolgens bestrooid met parmenzaanse kaas en lenteui. Ook dit is een succes te noemen en voor herhaling vatbaar.

De groene smoothies vielen vooral bij Manlief in de smaak. Ik vind dat ook wel lekker, maar krijg dat ’s morgens niet zo goed binnen. Wel een geweldig idee om je smoothies in een muffin blik te doen en vervolgens in te vriezen. Dit bespaart heel wat tijd ’s morgens.

Het chocolade roomijs met pecannoten en marshmallows was lekker, maar volgende keer voeg ik geen marsmallows meer toe. Dan ga ik de noten eerst dompelen in versgemaakte caramel.

Het zakje voor de gsm lader is al heel handig gebleken en steekt de ogen uit van mijn collega’s. Misschien toch maar een paar voor hen ook maken.

De bad krijtjes waren dan weer een grote mislukking. Bij het smelten in de microgolf op de laagste temperatuur, begon dat te borrelen en zelfs te schuimen. Au-bain-marie laten smelten lukte ook al niet. Uiteindelijk kreeg ik toch een vies papje dat ik, nadat er kleurstof onder werd gemengd, in een ijsblokding kreeg geduwd. Maar het eindresultaat bleef een vieze gekleurde brok zeep. Weinig aanlokkelijk om mee te gaan tekenen in bad. Niet zoals deze op de foto hieronder dus.

Het monsterkussen was plezant om te maken en om cadeau te geven. L. kreeg het voor zijn 5e verjaardag. Spijtig genoeg heb ik geen foto’s van mijn versie. Het toffe van deze knuffel is, dat het allemaal wat schots en scheef moet zijn.

Het is misschien verslavend. Maar Pinterest is zo’n ongelofelijke bron van inspiratie, dat ik er graag wat uurtjes doorbreng.

Read Full Post »

Als ik in de (grote) stad kom, lokken zeepwinkels zoals deze mij. Ik moet er gewoon binnen gaan en elk zeepje vastpakken en eraan ruiken. Een verklaring heb ik er niet voor, want ik gebruik geen ‘klot’ zeep. Dat wordt vuil en een knoeiboel. Geef mij maar vloeibare handzeep. Alleen is dat wel een stuk duurder.

Toen ik op Pinterest dan ook deze tutorial vond, wist ik meteen dat dit geen gewone pin zou blijven, maar iets wat ik ook effectief zou gaan maken.

Gisteren werd er hier zeep geraspt om vloeibare zeep te fabriceren. Voor zij dit ook willen proberen: voeg aan één deel geraspte zeep, tien delen water toe. Eén klot zeep leverde hier 1,5 mok geraspte zeep. Ik voegde dus 15 mokken water toe. Verspreid over een grote en een kleine kookpot. Per mok zeep (en 10 mokken water) voeg je een eetlepel glycerine toe (verkrijgbaar in de natuurwinkel). Als je van geurtjes houdt, druppel dan ook enkele druppels etherische olie in het mengsel. Voor de grote pot koos ik voor lavendel, voor de kleine voor rozemarijn.
Verwarm op een middelmatig vuur tot de zeep is opgelost. Volgens het origineel recept zou dit zo’n twee minuten duren, maar hier duurde dat toch wel een half uur vooraleer alle zeep was opgelost. Zet van het vuur en laat afkoelen. Na enige tijd (lees: na heel veel uren) begint het mengsel in te dikken en roer je er best met de garde nog eens door.
Hierna kan je je potten beginnen vullen. Voorzie er genoeg, want hier leverde één klot zeep maar liefst 5 liter vloeibare zeep op. Bij het vullen van de potten kan een trechter handig zijn. Ik had dat niet, en moest bijgevol improviseren:  in een lege plastic fles werd de bodem eruit gesneden en in de dop werd een gaatje gemaakt. Werkte perfect. Allez kom, ’t blijft een behoorlijk gesmodder, maar eens alles opgeruimd, is de keuken schoner dan ooit tevoren.

Kijk trouwens eens naar mijn schone etiketten. Klakkeloos gepikt van Twee Meisjes in de stad. Wat een übercool idee!

Read Full Post »

Omdat accidentjes toch nog durven gebeuren, werden er in één-twee-drie enkele oefenbroekjes gemaakt. Het idee komt van hier. Ik knipte een (oude) tetradoek in vieren. Plooide deze in de lengte nog eens in vier. Vervolgens in een onderbroekje rondom vaststikken en in het midden over de lengte nogmaals doorstikken. Weg met de pamperbroekjes!

Read Full Post »

Op zo’n feestdag gelijk vandaag wordt er hier opgeruimd. Da’s zo een extra dag dat er eens wat extra kan gedaan worden in huis. En dan komen er dingen te voorschijn uit de speelgoedkist die daar eigenlijk helemaal niet horen te liggen. Zoals een hemd van Grote Pruts dat Kleine Pruts wellicht een tijd geleden uit de wasmand heeft gegraaid en zo goed verstopt had, dat het nu te klein is geworden voor Grote Pruts.

Tijd voor een naaiprojectje dat al lang op mijn lijstje stond: het hemd-wordt-kleedje kleedje. Volgens de tutorial dien je van een mannenhemd te vertrekken, maar één van de voordelen dat Kleine Pruts (nog steeds) zo klein is, is dat het voor haar ook perfect kan met een hemd maatje 122.

Voor de zot werd van de kraag van het hemd een halsbandje gemaakt.

Read Full Post »

iPad hoes

Manlief zag het helemaal zitten dat ik zelf een hoesje voor de iPad zou maken. En ik was al blij dat we niet zo’n saai gekocht ding zouden hebben. Tijdens het googelen vond ik verschillende tutorials, maar wat ik eigenlijk wou, kon ik toch niet direct vinden. Dan maar zelf aan de slag.

Dit hoesje is volledig afgeleid van het revisited luierzakje van Madame Zsazsa. ’t Zijn ook twee rechte lappen waarvan je in dit geval slechts één zijkant naar binnen flapt.

Op basis van de uitleg van Mme Zsazsa kan je ook deze iPad cover gemakkelijk maken. De afmetingen zijn uiteraard wel wat anders: je neemt twee lappen (één buitenstof en één voor de voering) van 60cm op 27cm. Op zowel de buitenstof als de voering strijk je de dikste vlieseline (zelfde maat uiteraard) die je kan vinden. Op die manier is je iPad maximaal beschermd voor het geval het ding uit uw handen valt. Stik de lagen stof aan elkaar (goede kanten naar buiten) door er biais aan te naaien aan de korte zijden. Flap één van de kanten 17cm naar binnen en werk dan ook de lange zijden af met biais.

Eigenlijk is het hiermee al klaar. Maar als je wilt dat het hoesje ook echt dicht kan, kan je net als ik hier er knoopsgaten en knopen aan maken. Velcro kan ook, maar denk er dan aan om deze éérst vast te maken op de aparte lappen stof (ene stuk op de voering, andere stuk op de buitenstof), alvorens je deze met de biais aan elkaar maakt.

En als ge net zo’n coole man hebt als ik: maak dan direct ook een tweede in saaie stof. Kwestie van uwe man niet met een bloemekes tasje de baan op te sturen.

Read Full Post »

Tricot rok

De laatste rokken die ik mij maakte, zijn allemaal hetzelfde: simpele A-lijntjes, in tricot (of ander soepelvallende stof) met bovenaan een stuk rekbare tailleband. Geen rits die erin moet gezet worden. Zit gemakkelijk en is zo klaar!

Ere wie ere toekomt: het idee komt van bij Riet. Zij maakte een zwangerschapsrokje met een rekbare tailleband in tricot en dit idee heb ik sindsdien gewoonweg gecopieerd. Het rokdeel zelf kan je, net als Riet, ook in gewone katoen maken, maar ik kies tegenwoordig voor tricot. Een paar zaterdagen geleden kreeg ik namelijk kleur- en stijladvies en ik moet de ‘stugge’ stoffen laten hangen en voor ‘soepele’ stoffen kiezen. Iets wat ik eigenlijk al min of meer wist (want daarom droeg ik altijd diezelfde kleedjes en rokken en bleven anderen gewoon in mijn kast hangen). Maar bon, dat kleur- en stijladvies, daar wijd ik misschien nog wel eens een aparte blogpost aan, want dat was wel de moeite.

De rokjes dus… Riet heeft een prachtige uitleg neergeschreven, maar ik gebruik een andere -wellicht minder orthodoxe- manier. (Als het een echte zwangerschapsrok is, zou ik wel haar methode toepassen, want dan is zo’n ‘buikuitsnijding’ toch wel handig.) Je meet het breedste punt op je heupen en vertrekt hiervan. Deze omtrek deel je door twee (voor vóór- en achterkant). Dit is de breedte van de bovenkant. Hierna bepaal/kies je de lengte van de rok en schuint een beetje uit naar buiten toe (voor de A-lijn). Het schema hieronder trekt dan wel op niks (sorry, tekenen is echt niet één van mijn talenten), maar hopelijk  is het wel een beetje duidelijk.

Op deze manier krijg je twee identieke rokdelen waarvan je de zijnaden (denk eraan om naadtoeslag bij te tekenen!) aan elkaar naait. Voor de rekbare tailleband vertrek ik van een topje. Ik koop deze spotgoedkoop in de Action (maar je kan ze overal vinden) en bewust één of twee maten te klein. Het is de bedoeling dat het straks wel rekt (en je moet kunnen ademen), maar toch ook strak blijft zitten (je rok mag niet afzakken) als tailleband. De onderste 20 à 30 cm (afhankelijk hoe breed je de tailleband wilt: 10cm of 15cm – kan natuurlijk ook altijd breder of smaller) knip je hiervan af om als tailleband te gebruiken. Van dit afgeknipt stuk, stik je de afgeknipte bovenkant met een rekbare steek vast aan de bovenkant van de rok (goede kanten tegen elkaar). Aangezien de tailleband smaller zal zijn dan de rok, zal je de tailleband moeten uitrekken tot deze ‘past’ op de rok. (Dit lijkt moeilijker dan het is.) Vervolgens plooi je de tailleband dubbel naar binnen en stik je de onderkant (wat de netjes afgewerkte onderkant van het gekochte topje is) vast aan de binnenkant van de rok, dicht tegen de onderkant van de tailleband aan de andere (goede) kant. Hierna alleen nog de onderkant omzomen (met een tweelingnaald) en de rok is klaar.

Als je dat zo bekijkt, lijkt de rok te ‘fronsen’, doordat je deze hebt vastgestikt aan een smallere tailleband. Maar eens je deze aanhebt zie je hier niks meer van, aangezien de tailleband gaat uitrekken. Echt ‘schoon’ is zo’n tailleband niet, maar ik draag mijn bloezen daar toch altijd op, dus ge ziet daar niks van. En ’t is lekker praktisch als ge eens goed wilt gaan eten ;-).

Read Full Post »

Older Posts »