Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for april, 2009

Nadat ik al wel enkele eenvoudige rokjes voor mezelf maakte, werd het tijd om ook eens ‘echt’ iets te maken. Toen ik op het stoffenspektakel het juiste soepelvallende stofje vond wat perfect bij dat seventiespatroontje paste, wist ik het dan ook. Het zou dat kleedje worden. ‘Supereasy’ staat erop en het was inderdaad niet zo heel moeilijk. Maar werk was het genoeg… al die zoomen moesten blind omgenaaid worden. Met de hand dus.

En middenin het naaiproces sloeg de twijfel toe: zal ik het wel aandoen, moet ik het niet korter maken zodat ik het als tuniek kan dragen…? Dat het zonder riem een soort van gospelkleed is, hielp ook niet echt. Het heeft dan ook eventjes aan de kant gelegen voordat ik terug de motivatie vond om verder te werken. En nu het af is ben ik best wel tevreden. Normaal gezien moest er in dezelfde stof een riempje worden gemaakt, maar ik vind het zelf mooier met een leren riem die in de taille wordt gedragen.

En nu nog durven dragen…

img_0929img_0930

 

 

 

 

 

 

 

 

 

img_0931

Advertenties

Read Full Post »

Doen alsof

  • “Mama, ik ga toch niet zeggen wat ik voor u aan het maken ben.”
  • ok
  • “’t Is een hyacinth met papieren bloemetjes. Ik moet het steeltje er nog aanzetten.”
  • oeps
  • “Oei, nu moet gij vergeten dat ik het verteld heb. Of anders doen alsof ik het niet gezegd heb.”
  • ok

Read Full Post »

Onze nieuwe vriend

Op aandringen van Manlief en Grote Pruts heb ik dan maar toegegeven en de eekhoorn welkom geheten in onze familie. Hij ziet er inderdaad wel erg schattig uit. Hij is al niet meer bang van mensen, maar Manlief wil hem nu ook echt tam maken. En gezien die beesten gek zijn van chocolade en boterhammen met choco, kunnen we Pavlov naäpen. Waar deze een bel had voor zijn honden, gebruiken wij een fluitje vooraleer we de boterham met choco neerleggen. Benieuwd of dit gaat lukken en hoe lang het zal duren voor hij ook echt uit de hand van Manlief kan eten. Want ik heb dan wel toegegeven, maar uit mijn hand hoeft hij toch niet te eten.

Read Full Post »

Op school moest Grote Pruts uit een aantal kaartjes diegene kiezen die het meest en minst op mama van toepassing zijn. Het minst: sporten, tuinieren en timmeren. Het meest: knuffelen, computeren, lezen en poetsen. En met dat laatste moest Manlief heel hard lachen. Vreemd…

Read Full Post »

Mensenschuw???

Dat ik niks moet hebben van knaagdieren, maakte ik al wel duidelijk. De eekhoorns in onze bos waren toen nog oké, omdat ze op een veilige afstand bleven. Toen nog wel… Daarstraks echter, tijdens het strijken aan het raam, werd ik ineens opgeschrikt door een eekhoorn die op minder dan een meter afstand van mij kwam. Gelukkig was er nog een raam tussen, maar toch… juist dat raam zet ik regelmatig open als het warm is.

De eekhoorn kwam een boterham met choco stelen, die in de kom lag voor de composthoop (ik weet het, boterhammen mogen eigenlijk niet hierop). Het beest was totaal niet bang van mij en bleef gewoon zitten. Ik kon nog op mijn gemak mijn fototoestel gaan halen om deze foto te maken.

img_0902

Read Full Post »

Ik heb hem een tijdje niet meer opgehad en waarom dat zo is kan ik mij al niet meer voorstellen. Wat een fantastische uitvinding is zo’n i-pod toch. Al onze cd’s staan erop en als je de random optie kiest, word je steeds weer verrast. Aangezien er enkel je eigen cd’s opstaan: enkel goeie muziek. Al moet Manlief die verschrikkelijke Pink Floyd er dringend afhalen. Ik kende dat eigenlijk niet (enkel The Wall wat nog ok is) en stel nu vast dat ik dat af MOET zetten. Ik word er fox wild van.

Zojuist dit liedje nog eens gehoord, wat lang geleden was, en hier fijn op gedanst met Kleine Pruts -die niet wist wat haar overkwam.

Enige minpuntje? Nu mis ik wel de sexy stem van Christophe Lambrecht 😉

Read Full Post »

Rollen en tasje

We leggen haar op haar buikje en hoepla… ineens ligt ze op haar rug. Omgekeerd lukt nog niet, maar we supporteren.

Om dit te vieren maakte ik een tasje. Zomaar, op goed gevoel uit wat restjes stof. Ze kan er zelf nog niet mee spelen, dus heeft Grote Pruts het in bruikleen. Het is het ideale opbergtasje voor zijn naaidoekje, want ja, ook jongens kunnen naaien! Geen klassieke rolpatronen hier in huis. Dit doekje moet een kussentje worden voor zijn Maki of Spikkeltje waarvoor ik dan nog lakentjes moet maken zodat ze in hun schoendoosbedje kunnen slapen. Hij heeft het al helemaal uitgedokterd, die zoon van ons.

img_0882img_0878

Read Full Post »

Older Posts »