Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for februari, 2010

’t Is lang geleden dat ik nog zo tevreden was over één van mijn kledingmaaksels. In feite is dit het meest perfecte kledingstuk dat ik ooit gemaakt heb. Zot content ben ik ervan. En hoewel het nog te groot is, is Kleine Pruts precies een prinsesje in dit jasje.

Ik koos voor een patroon uit de laatste Ottobre: de Variksenmarja ribfluwelen jas en maakte deze in roze ribfluweel. Behalve dan dat felle Disney roze, vind ik namelijk dat er niks mis is met deze kleur. Zelfs Grote Pruts had ooit een (zelfgekozen!) roze jas. Voor de voering gebruikte ik stof van Erin Mc Morris van bij NoeKs die ik eerder ook al hiervoor gebruikte. En ’t is precies deze voering die het jasje net dat beetje extra geeft.

Behalve dat ik het gewoon een mooi jasje vind, ben ik echt wel trots op de afwerking. Geen enkele naad is nog zichtbaar. Alles is keurig weggewerkt dankzij de voering. En dankzij het aaneenmaken van de voeringsmouwen aan de mouwen, heb ik eindelijk de techniek beet van het omkeerbare kledingstuk. Geen losermethode meer voor mij! Ha!

Read Full Post »

Dorst

“Mama, mijn maag is zo droog.”

Read Full Post »

Ze loopt!

Het zat er al even aan te komen. Ze kon al even aan één vingertje stappen, en als ze er zich even niet van bewust was dat je haar losliet, zette ze al een paar pasjes alleen. Maar sinds vandaag heeft Kleine Pruts dat vingertje niet meer nodig. Ze hobbelt rond op die kleine spillebeentjes. Nog geen grote afstanden, maar toch al een paar metertjes. En alleen als zij er zin in heeft. Haar recht helpen wil ze niet. Ze wil zichzelf rechttrekken en vervolgens zelf beslissen of ze gaat stappen of niet. Aan demonstraties doet Kleine Pruts niet. Voorlopig hebben we het dan ook nog niet op film kunnen vastleggen.

Joehoe, over een paar weken mogen we schoentjes gaan kopen!

Read Full Post »

De beste

De onthaalmoeder van Kleine Pruts is de beste. Ik hoef onze dochter maar te bekijken als ik haar afzet of ga halen, en steeds ben ik hier meer van overtuigd. Kleine Pruts is dolgelukkig als ze naar daar mag gaan. En als ik haar ga halen, kruipt ze heel snel van mij weg. Als dit kan, want nog vaker zit ze op de schoot van de onthaalmoeder. Onze fletsmie weet haar namelijk zo rond haar vinger te winden. Behalve het ‘verzorgen’ van de kleintjes, ‘speelt’ zij ook echt met hen. Poetsen e.d. bewaart zij voor haar vrije tijd. Dansen, zingen, zot doen,… vindt zij veel belangrijker.

Het contrast met de onthaalmoeder van Grote Pruts kan niet groter zijn. Ik kan nochtans niks verkeerds over haar zeggen. Wellicht klikte het gewoon niet met Grote Pruts. Bij zo’n eerste weet je trouwens ook niet echt wat je mag verwachten. Maar toen ik haar onlangs nog eens tegenkwam en ze mij zei hoe geweldig ze het vond dat dat kleine verlegen ventje zo is opengebloeid sinds hij naar school gaat, besefte ik pas echt goed hoe ongelukkig hij zich wel gevoeld moet hebben daar. Wij hebben nooit een verlegen ventje gehad, maar wel een zeer extraverte sociale jongen die enkel bij haar zo teruggetrokken was.

Hoe dan ook, ik besef meer en meer dat je zo’n goeie onthaalmoeder zoals deze van Kleine Pruts moet koesteren. Vandaag werd zij veertig en dat verdient wel iets extra. Behalve een mooie collage met de foto’s van al haar onthaalkindjes en een bos bloemen, maakte ik haar een handtas. Diezelfde Phoebe tas, die eerder al naar Zweden werd verstuurd. Maar nu in (nep)-leer, want dat vind ik wel mooi voor een handtas. Liefst had ik deze in het rood gemaakt, maar in ons stoffenwinkeltje hier was de keuze beperkt. Het is een soort van donker kaki groen geworden.

Ik was wel een beetje bang om eraan te beginnen, maar het is verrassend goed gegaan. Mede dankzij het goede advies dat ik van Meisjesmama kreeg. Bedankt! Speldjes steken zijn inderdaad niet mogelijk, want de gaatjes die deze maken blijf je zien. Leve de paperclips! Eigenlijk heb je een speciale naald voor leer nodig, maar ik heb dat met een gewone naald gedaan. Zelfs geen voor zwaardere denimstoffen. En geen enkele keer ben ik in de problemen gekomen. Misschien dat dat met echt leer wel anders is?

Heeft iemand trouwens een idee waar je mooi leer kan kopen? Is dit duur? Werkt dit even fijn? Waar moet je op letten als je dit koopt?

Read Full Post »

Cadeautjesketting

Ik kreeg niet alleen dankzij Cisca’s cadeautjesketting, maar ik mocht ook zelf iets maken en versturen.

Dit pakje vertrok begin deze week naar Zweden én is er al toegekomen. De post werkt blijkbaar snel. De tas zag je wellicht op andere plaatsen al eerder. Het is de Phoebe tas waarvan je  hier het patroon en de tutorial kan vinden. Verder zat er in de tas een bijhorend zakdoekenzakje. Niet deze versie, maar wel een verkleinde versie van het zsazsa pamperzakje. En voor ’s nachts is er het oogmasker. Zo kan je het licht lekker laten binnenstromen en toch genieten om in het donker verder te slapen. Met dank trouwens aan Knofje. Het idee voor dit maskertje komt van bij haar.

En dankzij Cisca’s vorige actie, leerde ik Naja kennen. Toen mocht ik iets voor haar maken. En kijk toch eens wat ik gisteren, net terug van zee, in onze brievenbus vond? Dat superlieve heksje waarvan ik al helemaal weg was én een flesje baileys met ‘a hint of coffee’. Mmmmmm… bedankt Naja!

Read Full Post »

Beautiful blogger award

Er gaat weer een award rond en ik ben blij dat ik deze mocht ontvangen van Ilse en Vixylady plus dan nog eens een eervolle vermelding van Riet. Bedankt dames. Nu moet ik dus zeven ‘interessante’ dingen over mezelf vertellen. Leuk! Maar of ze ook interessant zijn, dat laat ik aan jullie over ;-). Ik vind dat alleszins wel plezant om zo wat over mezelf te leuteren. Anders was ik wellicht ook geen blog begonnen. Hier deed ik het al eerder.

Allez, hierbij:

  • Als Grote Pruts een meisje was geweest, hadden we haar Lies genoemd. Als Kleine Pruts een jongen was geweest, hadden we hem Otto-Jan genoemd.
  • Ik (en Manlief minstens evenveel) ben enorm trots op het huis dat we enkele jaren geleden bouwden: een laag-energie-woning in houtskelet (K17, voor de kenners). Door zeer bewust om te springen met energie, proberen wij ons steentje bij te dragen aan een beter klimaat.
  • Ik ben momenteel verslaafd aan de hele Twilight saga. Ik krijg maar niet genoeg van Bella en Edward. Alsof ik twintig jaar jonger was, ben ik helemaal gevallen voor de charmes van Edward Cullen. Voor alle duidelijkheid: het gaat hier niet over Robert Pattinson, de acteur, maar wel degelijk over Edward Cullen, de vampier ;-). Binnenkort, als ik alle boeken uit heb (ik lees bewust heel traag) ga ik keihard cold-turkey.
  • Begin dit jaar ben ik begonnen met een cursus visagie. Bedoeling was/is om Manlief te helpen bij fotoshoots. Maar ik had niet verwacht dat ik zo gebeten ging worden door het ‘make-up’-virus. Het is echt heel plezant om anderen ‘mooier’ te maken. Het eerste deel is achter de rug en over enkele maanden begin ik met de gevorderen-module.
  • Het is me vandaag gelukt om, samen met de zwemkledij en handdoeken, een fles shampoo en conditioner mee te wassen in de wasmachine. De handdoeken ruiken nu dus naar shampoo.
  • Ik had een doosje witte manons voor Manlief meegebracht van aan zee, maar ondertussen heb ik deze bijna zelf volledig leeg gegeten. Correctie: ze zijn ondertussen allemaal op.
  • Manlief en Kleine Pruts hadden een mooie verrassing voor ons bij thuiskomst: Kleine Pruts heeft een vierde tandje erdoor (het eerste bovenaan) én heeft de grens van 7kg overschreden.

Eigenlijk zou ik nu nog zeven bloggers moeten nomineren, maar enerzijds heb ik niet bijgehouden wie deze award al heeft gehad en anderzijds vind ik dat alle bloggers die ik ken/volg deze award verdienen. Ik kom dan ook graag bij jullie allemaal de zeven interessante facts lezen ;-).

Read Full Post »

Rode kaken

Met een vlot-ter-taal zijnde zesjarige, die het volume van zijn stem nog niet onder controle heeft, sta je al eens met rode kaken.
  • In de tram: “Wauw, dat meisje heeft een kort rokske aan. Ge ziet bijna die zijn poep” (hij blijft moeite hebben met het juiste gebruik van ‘zijn’ en ‘haar’ en ik vond het nu niet het moment om hem te verbeteren).
  • In de videotheek waar hij effe was weggeglipt achter het gordijn -je weet wel-: “Mama kom kijken. Hier zijn allemaal blote borsten en poepen.”
  • Of toen we de jongen die op de tram het ene meisje innig aan het omhelzen was, weer tegenkwamen, maar nu met een ander meisje: “Kijk, nu heeft die een ander lief bij”. Al chance dat dat ‘nieuw’ lief het niet gehoord had. Nu moesten we het stellen met een ongeruste blik van die jongen.

Read Full Post »

Older Posts »