Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘naaien’ Category

Al een hele tijd geleden pinde ik het idee op pinterest. Maar zoals zoveel van die snel-klaar projecten, bleef dat maar uitgesteld worden. Het kwikkel kwakkel weer vraagt echter om tussenin broeken. Piratenbroeken dus.

Dé manier om Kleine Pruts te belonen, is door haar ’s morgens zelf haar kleren te laten kiezen. Oké, enige sturing hierbij is wel nodig, want we willen haar ook niet als clown de deur uit sturen. Meestal mag ze dan kiezen uit een paar setjes van kleren. Steevast kiest ze voor een broek. Want “rokjes en kleedjes zijn wel voor meisjes, hé mama”.

Kleine Pruts is nog steeds de kleinste van haar klas, maar toch behoorlijk gegroeid ondertussen. Heel wat broeken zijn dan ook te kort geworden. Bovenaan passen ze nog perfect, maar water in de kelder, da’s het nu toch ook weer niet.
Er werd een stukje van de onderkant afgeknipt en voorzien van boordtricot. Eén – twee – drie… klaar!

Al blijf ik hopen dat het daar toch stilaan te warm voor gaat worden en we allemaal eindelijk echte zomerkleren aan kunnen trekken (zonder kou te moeten lijden).

Read Full Post »

Kinderspel

Kussenslopen maken is kinderspel. Zeker dankzij de duidelijke tutorial van Mina Dotter. Afgelopen maandag op onze derde thema-avond bij de Knappe Knoopjes bewezen enkele nieuwe leden het al: voordien amper achter een naaimachine gezeten en een prachtige kussensloop als resultaat na één avond.

Dit leek me dan ook het ideale project om Grote Pruts met de naaimachine kennis te laten maken. Het idee spookte al langer door mijn hoofd, en toen ik hier en hier zag dat die naaimachine best wel veilig is voor kinderen (zelfs veel jongere kinderen krijgen dat ding onder controle) leek mij de tijd rijp.

Vriendje P. kwam logeren en ook hij had er zin in. Beiden kregen een witte lap als voorkant die eerst mocht gekleurd worden met textielstiften. De paspel werd achterwege gelaten. Je moet niet gaan lopen als je nog niet kan stappen hé. Het omzomen van de achterflappen deed ik voor alle zekerheid snel zelf, al besef ik nu dat ik mijn zoon zeker niet moet onderschatten.

Het resultaat: twee prachtige kussens waarop de jongens APETROTS zijn! En ik ben trots op die twee kereltjes.

Read Full Post »

Later wordt Kleine Pruts een grote jongen. Gisteren was het heel even poetsvrouw, maar vandaag wil ze alweer grote jongen worden. Een voordeel hiervan, is dat de roze fase aan haar voorbij lijkt te gaan. Al hou ik mijn adem nog even in, want zo’n driejarige, dat draait gelijk de wind.

Rokjes en kleedjes en… -alsof ik de duivel in persoon ben als ik het nog maar durf voorstellen- kousenbroeken, wil ze dan ook niet meer aan. Dat is niks voor grote jongens. Plezant is anders, als je juist liefst van al kleedjes naait.

Ik hoop op beterschap tegen het mooie weer, maar voorlopig waag ik me dan maar aan broekjes voor haar. Al een geluk dat ze nogal ruimdenkend is en bollen en gele biezen perfect vindt voor grote jongens.

Read Full Post »

In West-Vlaanderen en in Limburg kan je twee driejarigen spotten met synonieme jurkjes. Hetzelfde model (de cowl neck jumper dress van Heidi en Finn), dezelfde stof, maar in een andere kleur. Een blauwe versie voor Kleine Meid. Eentje in ’t oranje voor Kleine Pruts. Een prachtig hangertje in ruil voor een jurkje. Een zeer geslaagde ruil. Bedankt Kruimel!

Read Full Post »

Voor Grote Pruts naaien is geen dankbare opdracht. Al die schone t-shirten die ik overal zag passeren konden hem eerst niet bekoren. Zijn reactie varieerde van rologen en ‘allez jom, da’s kei belachelijk’ tot keihard lachen en ‘da kunde nu toch nie menen’.

Tot ik, zonder zijn goedkeuring, een t-shirt voor hem kocht van Duns. Toen hij zich er eindelijk overeen had gezet en het aantrok, moest hij toegeven dat dat eigenlijk toch heel schoon was. Stilaan begon hij te beseffen dat er toch meer is dan saaie (al dan niet geflockte) effen t-shirts. En ik mocht aan de slag voor hem.

Een eerste was een proefversie met stof gerecycleerd uit een zwangerschapstuniek. Dat ging verrassend vlot.

Hierna mocht hij zelf stof kiezen en bij Miss Tiggr en Stoere Jongens Stoffen vond hij zijn goesting, waarna ik voor echt aan de slag ging. Samen met S en I gingen we een hele namiddag t-shirtjes maken. Want da’s toch plezanter als je er meteen een gezellige kletsnamiddag van kan maken. Zij maakten prachtige uilen t-shirtjes. Ik maakte deze blauw-wit gestreepte versie met lange mouwen en een rood boordje aan de hals en mouwen:

Maar toen ik aan een volgend begon, weigerde mijn overlock dienst. Nu heb ik altijd er al wel last van gehad dat de draad van de ondergrijper regelmatig brak, maar ik dacht dat dat kwam omdat ik goedkoop overlockgaren van het Stoffenspektakel gebruikte. Dit werd echter té erg. Dus ging ik ’s anderendaags deftig (en duur) overlockgaren kopen. Maar hiermee werd het erger i.p.v. beter. Die draad brak constant. Mijn mail naar de service afdeling van Matri stond al klaar, tot ik daar een link zag naar ‘hoe je machine inrijgen’. Toch maar even bekeken. Kunt ge nu geloven dat in de handleiding een heel andere uitleg stond??? Mijn machine dus ingeregen volgens het filmpje en toen ging er een nieuwe overlockwereld voor mij open. Ik lock gelijk nooit tevoren. En in een wip waren dan ook klaar:

het rood-wit gestreept t-shirt met korte mouwen en bruine boord

het vossen t-shirt met lange effen raglan mouwen

het pinguin t-shirt met raglan mouwen

Het pinguin shirt is trouwens favoriet. Van een ommezwaai gesproken!

Als je ook een Lewenstein overlock hebt: check voor het inrijgen dit filmpje en laat de handleiding links liggen.

Read Full Post »

Secret Santa

Ook dit jaar was ik met veel plezier een secret santa. Mijn slachtoffer kende ik nog niet, maar in het geheim begon ik stilaan haar blog te volgen. Met een moodboard met hierin woorden als ‘retro’, ‘vintage’, ‘rood-groen-blauw-oranje-geel’, ‘stoffen’… kon ik wel iets. Het is dit geworden:

Twee restjes retro stof, vintage paper doll plakbriefjes en een ‘count-your-blessings’-boekje. Het idee van het boekje komt van Vermiljoen. Voor mezelf maakte ik een agenda en dankzij haar spaarde ik heel wat tijd uit door de bestanden te gebruiken die je daar kan downloaden én door het idee van de steekkaarten. Door mijn smartphone (welke ik het weekend kreeg, nadat mijn agenda klaar was) gebruik ik echter geen papieren agenda meer. Maar hij gaat toch overal mee naartoe en zit nu volgepropt met mooie postkaartjes, foto’s, volgeschreven steekkaarten met ideeën/mooie teksten/tekeningen… Vandaar het idee om de agenda gewoon weg te laten.

Stof is van Michael Miller die hier al langer lag te wachten op een geschikt project. Bij deze heeft een eerste stukje een eerste bestemming gekregen. Ook voor de achterkant werd een stukje van deze stof geselecteerd.

Een eerste postkaartje werd reeds bijgevoegd.

Net als een zelfgemaakte enveloppe, gemaakt uit een flowpagina en gevuld met stickers van dit zelfde tijdschrift.

Het pakje is ondertussen goed op zijn bestemming geraakt, en ik ben blij dat het een rotdag wat heeft kunnen goedmaken.

Door al dat geknutsel was ik alweer bijna vergeten dat er ook voor mij een secret santa was. Joehoe, mijn pakje arriveerde gisteren. En nog wel van een bekende: van Veerle wiens blog ik al lange tijd volg, aangezien haar oudste en onze Kleine Pruts maar enkele maanden in leeftijd verschillen. Ze heeft goed onthouden dat lichtblauw helemaal Kleine Pruts haar kleur is. Dit stofje met bijhorende knoopjes en garen zal tegen de zomermaanden een zomerjurkje worden. Bedankt Veerle! En uiteraard ook bedankt Tess, zonder jou was dit allemaal niet mogelijk geweest.

Read Full Post »

Mijn kinderen die jarig zijn, ik word daar melig van. Het was dan ook een erg emotionele dag, drie jaar geleden.

Zondag vierden we feest met de familie. Vandaag vieren we feest in de klas en onder ons.
De vriendjes krijgen een gepimpte milky way (uiteraard gepikt van Pinterest), voorzien van een beeldige foto (je zult me op mijn woord moeten geloven) van ons poppemie. 

De juffen krijgen niks ;-). In de eerste kleuterklas is het cadeautje voor klaspop Jules: een pyjama en rugzak.

Die pyjama heeft trouwens wel voor kopzorgen gezorgd. Een hele tijd geleden maakte ik deze al, op een Knappe Knoopjes bijeenkomst, op basis van dit patroon. Heel relaxed ging ik dus de verjaardag van Kleine Pruts tegemoet. Tot ik ineens ontdekte dat Jules in verschillende maten bestaat. Jules wordt hier niet meegegeven naar huis, dus ik kon het hem niet aanpassen. Help! De juf van de andere eerste kleuterklas wist mij gelukkig te zeggen dat Jules ongeveer dezelfde grootte heeft als pop Lotta. De pyjama past, maar als je dit ook wil maken, zou ik om het gemakkelijk aan en uit te kunnen trekken bij de pop, het patroon in de breedte aan weerszijden 1cm verbreden en ook zowel het jasje als de broek 2cm langer maken.

Read Full Post »

EINDELIJK wilde Kleine Pruts het prinsessenkleed (of is het een feeënjurkje?) dat Sinterklaas bracht dan toch eens aandoen. ’t Heeft maar een week geduurd. Ze wou er echt niks van weten. Zelfs passen was al te veel en ging met veel geschreeuw gepaard. Maar eens ze het aan had, moest ze bekennen dat dat toch een schoon meisje was in de spiegel.

Volgens de naaipiet werd voor het blauwe fluwelen onderkleedje een patroon voor een feeënjurk uit een Knippie van 2009 gebruikt. Hierover werd een prinsessenrok gemaakt op de Eloleo manier, die vervolgens werd vastgestikt op het basiskleedje.

Read Full Post »


Eigenlijk maakte ik vorig jaar al een winterjas die dit jaar ook nog moest dienen. Maar die stof hé, dat was zo’n vreselijke rafelboel. Ik had al 2cm naad genomen en alles heel goed overlockt, maar de naden rafelden toch. Na deze 3x hersteld te hebben, had ik het wel gehad.

Dit jaar een nieuwe dus. En nu koos ik voor wol. Dat rafelt niet, dus dat probleem kon zich al niet stellen. Maar nu is er een ander probleem: ik ben verdikt! Dat moet wel, want de Knip maat die altijd past is te klein. ’t Is te zeggen: de jas past, maar ik moet mijn armen niet kruisen, want dan scheurt de voering op mijn rug. Toen ik de jas aantrok om te passen, scheurde deze voering trouwens al meteen. Met als resultaat dat de binnenkant nu niet meer schoon afgewerkt is en je een herstelde voeringsnaad ziet. Een dikke trui hoef ik er ook niet onder aan te doen, want dan passen mijn armen er niet meer in. Al chance dat ik geen dikke truien heb. Het moet dus wel lukken, want aandoen zal ik ‘m. Daarstraks heb ik er voor het eerst auto mee gereden, en de naden hebben gehouden. Jeuj!

Eén chance. ’t Zijn alleen de naden van de voering die het ‘moeilijk’ hebben met mijn figuur. De naden van de buitenkant zijn steviger en daar zie ik mij nog niet meteen uitscheuren.

Ik gebruikte een patroon van de Knipmode (jas 9b, voor de geïnteresseerden), maar hier was geen voering in voorzien. Bij het vastmaken van de buitenjas aan de voeringsjas, stelde zich meteen een volgend probleem: de onderkant kreeg ik niet mooi. Maar perfect of niet: ik trok hem toch aan naar de maakdag van Van Katoen gisteren. Als ik ergens kon geholpen worden, was het wel door de naaidames daar. En ja, het advies heeft geholpen: de onderkant van de jas goed uitpersen met een natte doek en vervolgens doorstikken.

En nu ga ik op dieet. Want volgend jaar wil ik geen nieuwe winterjas meer maken. ’t Is wel geweest.

Ik had de rest van de jas beter ook uitgeperst, zo te zien.

Read Full Post »

Allerheiligen was mijn deadline waarop de winterjas van Kleine Pruts klaar moest zijn. En omdat ik op tijd klaar was, maakte ik er nog een winterkleedje bij. Kwestie dat ze er vandaag deftig voorkomt, helemaal in ’t nieuw.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor de winterjas gebruikte ik hetzelfde patroon als voor haar regenjas, maar nu tekende ik er een kap aan. Omdat ze er in deze tuniek uitziet om op te eten, koos ik voor lichtblauw. Lichtblauwe wol. Maar of dit ook een verstandige keuze was, zal de tijd nog moeten uitwijzen. De voering is van die superzachte pluizige fleece. Zo zal ze het zeker warm genoeg hebben.

Voor het kleedje vond ik mijn inspiratie bij Katja. Toen ik daar dit kleedje zag, was ik direct verliefd op die combinatie van donkerblauw met rood. Aan een simpele A-lijn tekende ik een kraagje en op de zijkanten werden zakjes gezet. Simpel, maar ik ben echt content. Als ik het in de winkel had zien liggen, zou ik het gekocht hebben. Altijd een goeie maatstaf om te weten of je tevreden bent van je werk.

En ook Kleine Pruts lijkt tevreden.
Behalve ravotten in de bos…

… heeft het ook de zand-schuppen-test goed doorstaan.

Read Full Post »

Older Posts »