Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for maart, 2010

Een tijdje geleden deed Sabine een oproep om iets te maken voor Moeders voor Moeders. Ik dacht eens diep na wat nu echt onmisbaar is. Voor kinderen in de pampers is zo’n pamperzakje super handig. Dus ging ik dat maken. Maar er ging iets mis met mijn gevoel voor kleur. Resultaat was een spuuglelijk zakje in felgroen met een felgele biais. Zelfs het schone kabouterstofje aan de binnenkant zag er ineens erg goedkoop uit. Dan maar bavettekes. Alleen ging mijn stikmachien ineens moeilijk doen. Het leek moeite te hebben met de badstof waardoor de steken erg lelijk en ongelijk werden. Voor eigen gebruik zijn deze bavetten wel oké, maar niet om weg te geven (dit alles heeft mij trouwens de knoop doen doorhakken en mijn nieuwe naaimachine doen bestellen – ik ben ik blijde verwachting van zo’n mooie roze brother).

De tijd begon te tikken en de deadline komt dichter en dichter. En dan zag ik het wikkeldekentje wat we indertijd kregen bij de geboorte van Grote Pruts. Zo’n handig ding! Bij nadere inspectie van dit dekentje dacht ik dat mij dat ook wel zou lukken. En ik maakte er dan maar ook meteen een tutorial van. Wist ik veel dat sommigen mij al voor waren. Gisteren mijn tekeningen gemaakt, en wat vind ik vandaag? Inderdaad, een tutorial voor zo’n wikkeldeken.

Nu ik toch al die moeite heb gedaan, wil ik het toch met jullie delen. Hij is tenslotte toch ietsje anders. Ik mag dan misschien niet de originaliteitsprijs winnen, maar mijn sketches zijn toch mooi hé?

Wat heb je nodig?

  • stuk buitenstof van 90cm op 90cm (voor winterdeken: fleece; voor tussenseizoen: katoen; voor zomerdeken: katoen)
  • stuk binnenstof van 90cm op 90cm (voor winterdeken: fleece; voor tussenseizoen: fleece; voor zomerdeken: badstof)
  • van binnenstof 4m op 10cm om een rand rondom te maken
  • velcro: 40cm in matching kleur met buitenstof en 40cm in matching kleur met binnenstof
  • 2,5m trekkoord/-elastiek
  • 2 stoppers

Rond de hoeken af. Ik gebruik hiervoor een dessertbordje. Zorg dat de buitenstof en binnenstof precies even groot zijn.

Appliceer eventuele tekeningen eerst op de buitenstof. Naai de velcro vast. Op onderstaande tekening kan je de afmetingen vinden waar je deze best positioneert.

Naai de velcro op de binnenstof. Opgelet: als je op de buitenstof de ‘luszijde’ gebruikte, gebruik dan hier de ‘haakzijde’. Maak twee knoopsgaten (van 1cm) in de binnenstof.
In de commentaren kwam terecht de bemerking dat het veiliger is om de trekkoord aan de buitenkant te hebben. Je kan de knoopsgaten dus beter in de buitenstof maken.

Leg vervolgens de binnen- en buitenstof op elkaar met de goede kanten naar buiten. Als je de doek nu een kwartslag naar rechts draait (de linkerbovenhoek van de tekening komt boven te liggen), merk je dat als je de rechterhoek naar binnen plooit, je de linkerhoek hierop kan plakken met de velcro.
Naai vervolgens de boord rond het deken. Dit doe je door eerst de boord met de goede kant naar onder op de binnenkant van het deken te leggen en rondom te stikken op 2cm van de kant. Draai vervolgens om. Plooi de boord (de losse kant uiteraard) 2cm naar binnen en stik vast op de buitenkant van het deken. Let op dat je ook door de boord aan de binnenkant stikt. Je gebruikt de boord dus zoals biais, maar omdat het fleece is (in mijn geval toch) kan je er geen plooien in strijken om dit gemakkelijker te maken.

Stik vervolgens het deken door zoals op onderstaande tekening. Dit zorgt ervoor dat de trekkoord die je er straks in gaat aanbrengen op zijn plaats blijft.

Hierna moet enkel nog de trekkoord aangebracht worden. Hiervoor maak je de twee uiteinden van de trekkoord aan elkaar vast en breng je deze mbv. een veiligheidsspeld van het ene knoopsgat naar het andere tussen de twee stoffen door. Maak tenslotte de stoppers aan de uiteinden van de trekkoord en je wikkeldeken is klaar!

Dit is mijn versie geworden: aan de buitenkant donkerblauwe flanel met een geappliceerd hondje en om het wikkelen gemakkelijker te maken de cijfers één, twee en drie. Aan de binnenkant gebruikte ik bedrukte fleece. Heel fijn om te maken.
Hopelijk heb ik een minder bedeelde moeder hiermee een beetje vooruit kunnen helpen.

Advertenties

Read Full Post »

Tranen door google

Tranen van het lachen kreeg ik dankzij google.
Krijg je bovenaan ook zo’n balk waarmee je Nederlandstalige internet sites kan vertalen naar het Engels? Moet je eens op klikken. Fun verzekerd.

Ik ben blijkbaar Tinker en Little Pudge en Big Pudge, tja, wie zouden dat toch zijn?

“With the date, time and location approached, took to the nerves. What I had met again on the neck?? Undertake to come to meeting a blog where I know nobody! If I had not promised to bring quiche, I would probably shock at the last minute to have invented an excuse not to go. But I could not possibly let anyone suffer hunger? Right? Who was there laughing so hard with me. I think we could all eat a small army to feed.”

“The host mother is the best Little Pudge. I need to see our daughter but when I go out of its sales, and ever more I’m convinced. Little Pudge is overjoyed when they can go to there. And if I go out, it quickly crawls away from me. If it can, even more because she sits on the lap of the mother welcome. Our fletsmie know her at around her finger to wind. Besides the “care” of the kids, ‘play’ it really with them. Ed they keep brushing her spare time. Dancing, singing, doing crazy, … it is much more important.”

“From my sewing machine a little control to get started, I promised myself that I birthday present for Little Pudge himself would make. For Big Pudge would I want to do, but I fear he will not be so happy. And finally it turns to the year itself. All small chance that Pudge is not so demanding. It was a rag doll. To the pattern of the black apple. Explain how you can make yourself you can now find.”

Read Full Post »

Een tutorial voor een jurk die iedereen staat! In de Nina bijlage van het Laatste Nieuws (voor de gelegenheid gekregen van mijn schoonzus) stonden foto’s van BV’s met allerlei maten en gewichten als bewijs. ’t Is al van eind vorig jaar geleden dat er bij deze krant een bon zat waarmee je het gratis patroon kon afhalen bij de Veritas. In feite is er geen echt patroon nodig. Zo simpel! ’t Enige wat je moet kunnen is meten, knippen en recht stikken.

Twee versies maakte ik van het kleed: eentje in een gewone katoenen stof en eentje in een soort van rekbare satijnen stof (gerecycleerd van een oud lang kleed). De katoenen versie werd ondertussen hermaakt tot een rok. Heel belangrijk: neem een zeer soepelvallende stof. Tricot of satijn is ideaal.

In het originele patroon vertrekt men van één rechte lap stof. Ik vind het gemakkelijker (en mooier) om met twee lappen te werken.

Hier gaan we:
Benodigdheden:
– 2 lappen soepelvallende stof van 60cm op 1m (voor een jurk tot net onder de knie; voor een tuniek verkort je de meter tot de gewenste lengte)
– ripslint (ik gebruikte satijnen lint) van 2 à 2,5cm breed: 55cm
– ripslint (of ander lint) van 5cm à 10cm breed: 2m – dit wordt de ceintuur dus afhankelijk van hoe breed je deze wil, kies je breder of smaller lint
– naaimachine, garen

Knip het dunnere lint: 2 stukken van 10cm en 2 stukken van 11cm.
Stik de zijkanten van de twee lappen aan elkaar vast (goede zijden tegen elkaar), maar stop op 17cm van de bovenkant. Dit worden de armsgaten.
Werk de bovenkant van de jurk en de armsgaten af door een zoom te vouwen en te stikken.
Stik aan de binnenkant van de jurk de lintjes vast op 9cm van het midden (het stuk van 11cm) en op 11,5cm van het midden (het stuk van 10cm). Doe dit aan de twee zijden. Op iedere schouder komen dus twee lintjes.
Werk de onderkant af met een rolzoom.

Trek de jurk aan over je hoofd, bind het brede lint (nadat je de uiteinden hebt afgewerkt) rond je middel (of op je heupen als je hiermee staat; ik alleszins niet) et voila!

Omdat ik vertrok van een bestaande jurk, zijn de gebruikte maten bij mij iets anders: mijn stof is maar 52cm breed (op de heupen). Bovenaan is mijn jurk ook smaller (slechts 45cm) en als het hier breder was, zou het mooier geweest zijn. Dan hangen de ‘mouwtjes’ iets meer af. Maar ik moest het doen met de stof die ik had, en eigenlijk ben ik best wel tevreden. In deze jurk vierde ik de kerstdagen en de jaarwissel.

Read Full Post »

Babbelbende

14 maart 2010 – 12u – Gent

Met dat de datum, het tijdstip en de plaats naderden, namen de zenuwen toe. Wat had ik mij weer op de hals gehaald??? Toezeggen om te komen naar een blogmeeting waar ik niemand ken! Als ik niet had toegezegd om quiches mee te brengen, zou ik van schrik waarschijnlijk op het laatste moment nog een excuus bedacht hebben om niet te gaan. Maar ik kon toch onmogelijk iedereen honger laten lijden? Toch? Wie er bij was lacht nu heel hard met mij mee. Volgens mij konden wij met al het eten een klein legertje voeden.

Maar wat ben ik blij dat ik erbij was! Enkele virtuele bekenden kregen nu ook een echt gezicht. ’t Was plezant. ’t Was leuk. De afwezigen hadden ongelijk!

Eloleo, die spijtig genoeg op het laatste moment heeft moeten afhaken, maakte voor iedereen zo’n tof kringlooptasje wat omgedoopt werd tot een heuse goodies bag. Zo plezant dat dat is! Ik ben nu de gelukkige en trotse eigenaar van lekker geurende zeepjes, hele mooie buttons, twee gehaakte bloemenbroches, een gebreid zakje mét inhoud om warme chocomelk te maken, een plantje in een mooi retrokopje, een gehaakte bloem en een leuk potje met mooie knopen erin. En uiteraard het  kringlooptasje zelf. We zijn verwend.

Oeps, doordat het zo snel was opgegeten ben ik het heerlijke cakeje van Janina nog vergeten.

Zelf maakte ik stoffen postkaartjes waarmee je kan variëren naargelang de gelegenheid: je hangt gewoon een ander stoffenlapje met een andere boodschap aan de knoop. Heel plezant om te maken. De foto heb ik gepikt van Mamasha, aangezien ik er zelf geen getrokken had.


Vermiljoen en Janina: bedankt voor het initatief en de praktische uitwerking. Iedereen: bedankt dat ik jullie mocht leren kennen. In de zomer opnieuw?

Nu moet je eens goed naar de foto’s kijken. Heel goed kijken. En nu raden wat de reactie van Grote Pruts was?
“Cool mama, nieuwe speldjes” ;-). Voor alle duidelijkheid: hij had het over de antennetjes op het supertoffe knopenpotje van My Baby Rani.

Read Full Post »

Als nakomerke kan je niet anders dan beïnvloed worden door die grote broers. Mijn muzieksmaak als klein meisje stond sterk onder invloed van mijn oudste broer. En ik ben hem nog steeds dankbaar dat ik meteen een goeie start heb genomen ;-). Oké, ik luisterde ook naar Kinderen voor Kinderen en ik was jaloers dat een vriendinneke het cassetteke (want toen bestonden er nog geen CD’s) had van Ciske de Rat. Maar toch herinner ik mij vooral die typische belpop van de jaren tachtig. TC Matic, Twee Belgen, Nacht und Nebel… Ik vind dat nog altijd enorm sterk wat er toen allemaal hier in België werd gefabriceerd. Zo creatief. Zo uniek. Al mogen we tegenwoordig ook best trots zijn op Goose, Absynthe Minded, Daan (en al wie ik hier nu schandelijk over het hoofd zie).

Als meiske van acht jaar had ik één lievelingsliedje: Safari. Ik had geen idee van wie het was, en op dat ogenblik kon me dat ook niet echt schelen. Jaren ben ik blijven denken aan dit liedje en vandaag heb ik het eindelijk op youtube gevonden. ’t Was niet Safari, maar wel Zafari! Ik voel mij effe weer acht jaar.

Read Full Post »

Read Full Post »

De vijftienjarige zoon van onze onthaalmoeder heeft Kurt Cobain ontdekt. Hij draagt t-shirts van Nirvana. Aan het raam van zijn kamer hangt een vlag met Kurt Cobain. Want hij is cool. En Nirvana is blijkbaar ook weer helemaal in.

En ineens moet ik weer denken aan mijn tienerjaren. Aan Jim Morrison en The Doors. Wat was ik verwonderd als ik van iemand uit de omgeving hoorde dat hij of zij The Doors mét Jim Morrison ooit nog live gezien hadden. Jaloers was ik op die ‘oudjes’.

Wel… ík heb Nirvana en Kurt Cobain nog live gezien. En nu besef ik dat ik wellicht ook tot ‘de oudjes’ behoor.

Read Full Post »

Older Posts »