Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juli, 2011

Pizzamuffins

’t Is precies lang geleden dat er hier nog eens een recept gepost werd. Nochtans hebben we de voorbije periode erg lekker gegeten.

Vandaag aten we pizzamuffins. Een aanrader! Recept komt van hier.

Verwarm de oven voor op 190°C. Meng 3/4e kop (een kop zou gelijk zijn aan 225ml, dus zoek u een beker of glas van die grootte) bloem met 3/4e kl bakpoeder, 1 el Italiaanse kruiden, een snuifje zout en cayennepeper. Voeg hier 3/4e kop melk en een geklutst ei aan toe. Meng hieronder vervolgens 1 kop in stukken gescheurde mozzarella, 1/4e kop geraspte parmezaanse kaas en 1 kop in stukjes gehakte salami. Laat het mengsel een 10-tal minuten rusten. Doe het beslag vervolgens in een muffinblik en bak gedurende 20 à 25 minuten in de oven. Ideaal zou een mini-muffin blik zijn, maar aangezien ik dit niet in huis heb, moest het maar met een gewoon muffinblik.

Lekker met tomatensaus (gekruid met spaghettikruiden) om de muffins in te ‘soppen’ en met een tomatensalsa erbij.

Read Full Post »

Droog worden

In mijn herinnering ging het bij Grote Pruts precies vanzelf, dat ‘droog worden’. Zonder noemenswaardige ongelukjes werd hij zindelijk. Daarom wellicht dat ik mij bij Kleine Pruts weinig zorgen maakte. Begin juli hadden we nog twee maanden om haar proper te krijgen tegen dat ze naar school gaat.

Het weer heeft tot nog toe niet echt meegezeten en om haar in huis zonder pamperbroekje te laten lopen, dat zag ik niet helemaal zitten. Met deze broekjes en ‘positieve bekrachtiging’ ging het zo ongeveer de goede richting uit: een koekje krijgt ze enkel als ze op het potje is geweest. Maar alleen als ze zin heeft in een koekje gaat ze op het potje en tussendoor wordt dat pamperbroekje toch nog regelmatig vuil.

Hoera dus voor het mooi(ere) weer. We kunnen de ganse dag buiten met een echt onderbroekje. Maar of ik er nu echt vertrouwen in heb, da’s weer iets heel anders:

“onderbroek uit doen, ikke wil een paaaaaaaamper” (zeurend)
“anders ikke kaka op de grond doen” (gemeen lachje)
-zucht-

Tips?

Read Full Post »

Pinterest Pins

Uitdeelcadeautjes. Allemaal zo simpel dat verdere uitleg overbodig is.

Tic tac mannetjes:

Lekstokkaartjes:

Vlinderzakjes:

Snorren- en lippenlekstok:

Gestikte snoepzakjes

Read Full Post »

Mama boos

“Stop daarmee Kleine Pruts. Of mama wordt boos.”
“Jaha, mama boos worden. Joepie!”

Read Full Post »

Benodigdheden: pense(e)l(en), potje water, terras (of grote keien)

Read Full Post »

Pinterest Pins

Read Full Post »

Retro tuniek met haaksel

Ooit heb ik een gelijkaardig jurkje ergens gezien, maar ik zou niet meer weten waar. En ook niet of mijn versie uiteindelijk hetzelfde is geworden. Al lang wilde ik een kleedje (of tuniek zoals hier) maken met bovenaan een gehaakt stukje.
Maar googelen leverde niet het verwachte resultaat. Ik vond veel kleedjes met een gehaakt onderdeel, maar niet zoals ik dat in mijn hoofd had zitten.

Het voordeel van u ellendig voelen zonder de ganse dag plat te moeten liggen, is dat haken vanuit uwe luie (correctie: zieke) zetel wel nog wel lukt. Ik begon dus maar wat in het wilde weg te haken. En geleidelijk aan kreeg het meer en meer vorm. Met een shirtje als basis tekende ik het stofdeel en knipte deze in oude jeansstof (de verkeerde kant van de stof, want de ‘goeie’ kant is van die lelijke gevlekte jeans die in de jaren 80 zo hip was). Op een half uurtje alles in elkaar gestikt. Nog snel een bloemetje gehaakt om het geheel af te maken. En ’t was klaar.

 

Als proeftuniek vind ik het wel geslaagd. Al zoek ik nog een oplossing om netjes door verschillende lagen jeans te stikken: daar waar er verschillende lagen op elkaar liggen, is het stiksel niet even proper.

Hier een zeer ongelukkige Kleine Pruts (het bloemetje was toen nog niet helemaal vastgenaaid).

Read Full Post »

Drama queen

De geschiedenis herhaalt zich. Dat merkte ik ongeveer 2,5 jaar geleden. Toen overleed onze pa, een paar dagen voor de geboorte van Kleine Pruts: het langverwachte meisje na zeven kleinzonen. Aangezien ik zelf geboren ben (een dochter, na drie zonen) op de dag dat de vader van onze pa stierf, leek het zo wel voorbestemd te zijn.

Sindsdien zit ik met de (irreeële) angst dat nog een andere gebeurtenis zich zal gaan herhalen. Mijn tante, de jongste zus van ons ma, overleed (meer dan 20 jaar geleden) heel onverwachts op 37-jarige leeftijd na een migraine aanval. Ze was de jongste van een reeks en de enige met nog een jonge zoon. Aangezien ik zelf ook regelmatig migraine aanvallen krijg, ook de jongste ben van een reeks én de enige met nog echt kleine kinderen, voel ik die leeftijd nu met rasse schreden dichterbij komen. Het slaat natuurlijk nergens op, maar toch…

Afgelopen week voelde ik mij niet echt kiplekker. Maandag een zware migraine aanval, dinsdag opgestaan met onverklaarbare spierpijn in mijn linkerarm, de rest van de week vapeurs, af en toe wat misselijk… Maar gisterenavond dacht ik echt dat het zo ver was: hartkloppingen, rillen over mijn hele lijf, steken in de borst, moeite moeten doen om bij bewustzijn te blijven. Je kunt u wellicht wel voorstellen dat ik volop in paniek was: de 100 werd gebeld die Manlief (en vooral mij) al wist gerust te stellen en de dokter van wacht werd erbij geroepen.

Het verdikt? Een banale buikgriep (ik bleek de steken in mijn borst verward te hebben met steken in mijn buik – ben dan ook nooit sterk geweest in anatomie én ik val wel eens vaker flauw, zeker in panieksituaties): een virus dat momenteel blijkbaar de ronde doet, zonder de typische symptomen die een buikgriep meestal vergezellen. Vandaar dat ik daar ook totaal niet aan gedacht had.
Ik ben nog nooit zo blij geweest met een stomme buikgriep. En tegelijkertijd: ik heb mij nog nooit zo’n drama queen gevoeld.

Read Full Post »

Knappe Knoop

Ik, Knap Knoopje, kreeg een knappe knoop (wat zeg ik: een prachtige knoop!) van een collega Knap Knoopje op onze Knappe Knoopjes bijeenkomst.

Mitsy, heel erg bedankt! Ik vond je werk er op de pc al geweldig uitzien, maar in het echt is het nóg mooier.

Read Full Post »

Op hetzelfde moment als er overal mooie halterjurkjes worden gemaakt, maakte ik een afgeleide versie. Hoe mooi ik zo’n halterjurkje ook vind voor al iets grotere meisjes, voor peutertjes (nog anderhalve maand!) zie ik dat niet zo graag.

Dus paste ik de halterversie van Griet aan. Heel simpel: ik knipte 2x het voorpand, stikte vervolgens de zijnaden en werkte de armsgaten en de onderkant af met de overlock. Bovenaan werkte ik af met biais van dezelfde stof. Eigenlijk was het de bedoeling om die biais aan de armsgaten een paar centimetertjes over te laten steken. Maar hierdoor zouden de armsgaten te ruim worden.  Ik had beter vooraf de maten opgenomen, zoals Griet keurig uitlegt, in plaats van op gevoel te knippen. Biais over laten steken was dus geen optie meer. Maar zo vind ik het eigenlijk ook wel schoon.

De tut diende om haar even stil te laten staan.

Read Full Post »

Older Posts »