Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘kinderpraat’ Category

Houden van

Vanmiddag tijdens een innig knuffelmoment met Kleine Pruts:

“Lief schatteke, ik hou van u”.
-kusje-knuffel-
“En ik hou van Y.”  
(vriendje van de klas)

Tja…

Read Full Post »

Nintendo

“Grote Pruts, komt nu alstublieft naar boven” -ongeduldige moeder-
“Ja maar, van papa moet ik eerst nog dood gaan” -geïrriteerde Grote Pruts-
“Ja seg, gaat dan dood hé” -moeder nu ook geïrriteerd-
“Maar ik weet helemaal niet hoe ik dood moet gaan” -driftige Grote Pruts-

Sinds die Nintendo DS hier in huis is, gaan onze gesprekken er inhoudelijk niet bepaald op vooruit.

Read Full Post »

Kleine Pruts beleeft voor het eerst bewust de sinterklaasgekte. Uit volle borst zingt ze:

Sinterklaas kapoentje
ik wil in mijn schoentje
lekker chocolatje
dank u sinterklaasje

Speculaas had beter geklonken, maar ’t kind houdt nu eenmaal van chocolat ;-).

Read Full Post »

Seg jom

Tot nog toe bleven we redelijk gespaard van slechte gedragingen die Kleine Pruts op school heeft geleerd. Geen lelijke woorden, een sporadische ‘potverdorie’ weleenswaar, maar dat valt nog binnen het aanvaardbare. Ik weet nog hoe ik indertijd gek werd van Grote Pruts zijn ‘maakt mij niks uit’ als antwoord op elke vraag.

Maar ‘ t begint nu toch duidelijk te worden dat Kleine Pruts niet alleen door ons (of de juf) wordt opgevoed, maar dat die klasgenootjes haar ook stilaan beginnen te beïnvloeden. ‘Seg jom’ horen we laatste tijd te pas, maar vooral te onpas.

’t Is zo’n uitdrukking die ik ook weleens durf te gebruiken. Maar dan vooral als uiting van ambetantigheid (“seg jom, stopt daar eens mee”). Of als ik verontwaardigd ben of verschiet van iets (“allez jom, is dat echt waar?”).

Maar ’t wordt ondertussen een vaste uitdrukking van Kleine Pruts. Als antwoord op een vraag krijgen we: “seg jom”, met daarbij rologen en een houding waaruit ze duidelijk laat blijken dat we niet zo’n stomme vragen moeten stellen (hoe het geweest is op school, is blijkbaar een stomme vraag). Ook bezoek moet eraan geloven: “seg jom, da’s mijn pop”, waarbij ze fier aan het bezoek in kwestie haar pop laat zien.

Voor de rest is ze nochtans redelijk beleefd en zegt ze keurig en gepast “alsjeblieft” en “dankjewel”. Maar die “seg jom”, die vraagt nog een serieuse pedagogisch onderbouwde aanpak.

Read Full Post »

Betweter

Gisteren had ik een serieus gesprek met Kleine Pruts. Voor zover een gesprek met een 2,5 jarige serieus kan zijn uiteraard. Ze zat in bad en het ging over gevoelens. Over hoe mama verdrietig wordt als zij zegt dat ik een stoute mama ben. En daarna ging het over verdrietig zijn in het algemeen, over boos, bang en blij zijn… Ik had echt de indruk dat ik tot haar doordrong. Tot ik bij de vraag: “en wat is Kleine Pruts nu?”als antwoord: “nat”, kreeg.

Read Full Post »

Droog worden

In mijn herinnering ging het bij Grote Pruts precies vanzelf, dat ‘droog worden’. Zonder noemenswaardige ongelukjes werd hij zindelijk. Daarom wellicht dat ik mij bij Kleine Pruts weinig zorgen maakte. Begin juli hadden we nog twee maanden om haar proper te krijgen tegen dat ze naar school gaat.

Het weer heeft tot nog toe niet echt meegezeten en om haar in huis zonder pamperbroekje te laten lopen, dat zag ik niet helemaal zitten. Met deze broekjes en ‘positieve bekrachtiging’ ging het zo ongeveer de goede richting uit: een koekje krijgt ze enkel als ze op het potje is geweest. Maar alleen als ze zin heeft in een koekje gaat ze op het potje en tussendoor wordt dat pamperbroekje toch nog regelmatig vuil.

Hoera dus voor het mooi(ere) weer. We kunnen de ganse dag buiten met een echt onderbroekje. Maar of ik er nu echt vertrouwen in heb, da’s weer iets heel anders:

“onderbroek uit doen, ikke wil een paaaaaaaamper” (zeurend)
“anders ikke kaka op de grond doen” (gemeen lachje)
-zucht-

Tips?

Read Full Post »

Mama boos

“Stop daarmee Kleine Pruts. Of mama wordt boos.”
“Jaha, mama boos worden. Joepie!”

Read Full Post »

Douchepraat

In de douche met Grote Pruts:

“Mama,” (want zo begint elke zin) “waarom hebt gij zo’n dikke poep”
-verontwaardiging-
“Seg Grote Pruts, merci hé”
-onbegrijpende blik, zonder ook maar één teken van pretogen-
“Ja maar echt, gij hebt toch écht een dikke poep. Hoe komt dat?”
-zucht-
Al chance dat Manlief zo slim was om hierna te zwijgen over dat van de kindermond en de waarheid.

Read Full Post »

Pijntje

Hoe ik weet of Kleine Pruts zich écht pijn heeft gedaan of maar een klein ik-wil-getroost-worden-pijntje heeft?

Als ik op de vraag “waar doet het pijn?” als antwoord “daar, aan die steen” krijg, dan is het meestal niet zo erg.

Read Full Post »

Opdat het nu voor eens en voor altijd duidelijk is en er geen onwaarheden meer worden rondgestrooid: hierbij hoe het nu werkelijk zit met die Paashaas en Klokken van Rome. Het is een vraag die hier in huis al langer leeft. Maar gelukkig hebben wij hier Grote Pruts die precies weet hoe dat nu zit.

Awel, momenteel zijn er allerlei helpers van de echte Paashaas overal in de tuinen aan het zoeken naar schaduwplekken. Daarstraks zag hij zo’n haas rondspringen in onze bos. Eerst dacht hij nog dat het dé Paashaas was, maar nu weet hij wel beter. Die helpers gaan de echte Paashaas laten weten waar hij de paaseieren kan verstoppen zodat ze niet direct smelten in de zon. De Klokken van Rome, die vliegen op Paasdag over (niemand weet precies om hoe laat, maar wel hééééél erg vroeg) en schudden de paaseieren naar beneden. Dé Paashaas gaat deze dan verstoppen. Als hij weinig tijd heeft en vooral als er hele kleine kindjes in huis zijn, zal hij deze gewoon laten liggen zodat ze gemakkelijk gevonden kunnen worden. Bij grotere kinderen, zoals Grote Pruts, zal hij deze goed verstoppen.

Voila, laat dat nu voor eens en voor altijd duidelijk zijn.

Read Full Post »

Older Posts »