Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2010

Kleuter af

“Mama, vanaf nu ben ik geen kleuter meer. Nu ben ik een leerling.”

Advertenties

Read Full Post »

De dagelijkse winterwandeling is ondertussen een zomerse fietstocht geworden. Nog steeds alleen. Om tot rust te komen. Maar die rust (en het tempo) komt wat makkelijker met de hulp van muziek. Bij wandelen heb ik liever zo weinig mogelijk prikkels, dus ook geen muziek. Maar bij fietsen helpt de muziek mij om mijn hoofd leeg te maken.

Vanavond reed ik door de barbecue geuren en zag ik opvallend veel Hollandse vlaggen.

De ideale fietsmuziek? (ogen dicht en stel je voor dat je door velden en bossen fietst – voel je het ritme?)

De albumversie (Super Ready / Framenté) is steviger maar kan ik nergens online vinden.

Read Full Post »

Rotrupsen

Deze haard hebben we zelf kunnen verdelgen met onze onkruidbrander, maar bovenin zitten er nog twee haarden. Pfffff, en ’t gevolg is dat de kinderen (en wij ook) nu binnen moeten blijven tot ze bestreden zijn. Rotrupsen!

Read Full Post »

Er zijn zo van die trends die je beter niet zou volgen. Maar… je doet het toch. Tegen beter weten in. Ook ik creeërde een misbaksel. ’t Is trouwens niet mijn eerste. Dat het eigenlijk een heel schoon kleedje is, heeft zij nochtans al bewezen. En ze gaf me ook de moed om er uiteindelijk aan te beginnen: poepsimpel zou het zijn. Ik moet zeggen: het patroon (uit het boek Weekend Sewing) op zich is ook heel gemakkelijk en de uitleg is heel duidelijk. Maar zoals je kan zien is het veel te groot. En ik mat nog wel op het patroon zelf! Ik heb de zijnaden al een heel stuk ingenomen, maar nu zitten de nepen aan de borst niet meer op hun plaats. Pfff… en toen gaf ik het op. Ik ging geen tijd meer steken in knoopsgaten maken, knopen aannaaien en de mouwen en onderkant zomen in een kledingstuk dat ik toch nooit zou aandoen. Al chance dat het heel goedkope stof uit de kringloop is. Een stuk zal ik nog wel kunnen recycleren om er iets voor Kleine Pruts van te maken.

Na zo’n fiasco leg ik de boel even opzij en naai ik een paar dagen niet. Ik ga mokken. Maar dan begint het toch weer te kriebelen. En aangezien ik dringend behoefte had aan wat successen, naaide ik eerst wat snelle leggings en pofbroekjes voor Kleine Pruts om vervolgens toch nog maar eens een kleedje te maken. ’t Is een combinatie geworden van de Tea Party Sundress van Oliver+S en het alombekende cirkelrokje van Madame Zsazsa.

Ik heb wel serieus moeten nadenken hoe dat ook weer zat met het berekenen van de straal van de cirkel als je de omtrek kent. Na wat googelen op het internet vond ik de formule (omtrek = 2 x straal x pi oftewel straal = omtrek / (2 x pi)) en blijkt dat dit leerstof uit de lagere school is. Dat belooft voor volgend jaar, als Grote Pruts aan zijn lagere school carrière begint. Kunt ge geloven dat ik ooit heel erg goed (ik overdrijf niet) was in wiskunde?

De stof komt uit de kringloop (maar is blijkbaar een dekbedovertrek van de ikea, vernam ik uit een reactie op een andere blogpost waar ik die stof al gebruikte). Eigenlijk had ik een schoon Vermiljoen stof in gedachte hiervoor, maar na het vorige kleed werd toch maar op veilig gespeeld. En ik vind het in deze stof ook best oké.

Ons model ligt in haar bedje, maar heeft het al gepast toen ik de onderkant nog moest afwerken. En ik kan u garanderen dat ze er schoon in is ;-).

Read Full Post »

Appel in tas

Kleine Pruts brabbelt wat af. Hele conversaties voert ze met zichzelf en met al haar omstaanders. Om vervolgens heel verongelijkt te kijken als je niet begrijpt wat ze bedoelt.

Als ik vergelijk met andere peuters van haar leeftijd is ze niet direct de snelste in het leren praten. “Mama”, “papa”, “ba” (bal), “paaaaah” (paard), “bah” (als ze een vieze pamper ziet liggen), “kijk”, “pampe” (propere pamper) omvat zowat haar hele woordenschat. Arme Grote Pruts. Soms heb ik de indruk dat ze met een bepaalde klank, ‘ties’ ofzo, hem bedoelt. Maar aangezien dit niet echt lijkt op zijn echte naam, ben ik er ook niet helemaal zeker van. Al chance dat het kind goed kan wijzen ;-). Ah ja, “da” kan ze ook goed zeggen, zeker in combinatie met dat priemende vingertje.

En dan doet ze vanmorgen iets, waarvan ik, als ik gezeten had, van mijn stoel was gevallen:
Ze ziet mijn werktas staan met hierin een appel en zegt: “appe in tasch”.
??????????????????????
Neen, dat moet ik verkeerd gehoord hebben. Al keek op dat moment Grote Pruts ook heel verbaasd naar mij. Hij had het ook gehoord.
“Wat zegt Kleine Pruts?”
En vervolgens nog eens (een paar keer zelfs): “appe in tasch”.

De fase van de ‘twee-woord-zinnen’… voor niks nodig.

Read Full Post »

Stokjes

Ik ben slecht in het vangen van stokjes. Ik zie ze wel en weet dat ik ze moet oprapen, maar het duurt nogal lang.

De voorbije maanden kreeg ik maar liefst drie stokjes toegesmeten van Meisjesmama (hoezo, nieuwsgierig? 😉 )… waarmee ik niks deed. Shame on me! Wie denkt dat Prutsen een super georganiseerde madam is: blijf dit gerust denken, maar lees en kijk vooral niet verder!

De stoffenkast… Je zag hier en hier en hier prachtig opgeruimde en georganiseerde stoffenkasten. En hieronder… is de mijne… Boven op zolder in een rek wordt alles opgehoopt. Ooit wil ik die grote kleerkast op onze slaapkamer omtoveren tot een fantastisch georganiseerde stoffenkast. Maar ondertussen rommel ik zo maar wat verder. Zonder zicht op welke stoffen ik nu ook alweer heb, want er zitten er echt schoontjes tussen. Soms geeft dat wel eens fijne verrassingen, als ik een schoon stofke tegenkom waarvan ik helemaal vergeten was dat ik het had.

En dan is er mijn naaiplaats… Vroeger stond mijn naaimachine in de living, maar omdat Manlief een beetje ambetant werd van de constante rommel was Grote Pruts zo lief om een hoekje van zijn speelkamer af te staan. En sindsdien wordt er ook echt gespeeld door hem en Kleine Pruts in die speelkamer ;-). Zie hoe mijn, spuuglelijk, tafelzeil net iets te kort is.

Omdat Kleine Pruts met haar grijpgrage handjes alle mooie kunstwerken van Grote Pruts direct kapot maakt, leek het ons wel gezellig om samen aan één grote (allez ja, twee tegen elkaar) tafel te werken. Al chance dat we een duidelijke scheidingslijn afgesproken hebben. Iemand een idee waar deze loopt?

Mijn garens zitten allemaal bijeen in een rieten mand. En regelmatig zitten ze in elkaar verstrikt en moet ik een stuk afknippen. Ook hier komt er een georganiseerder systeem. Ooit…

En tenslotte de communiefoto’s… Kijk toch eens hoe schoon ik was! Dit kleedje heeft trouwens jaren later nog eens dienst gedaan. Toen de zoon van mijn broer bleef weigeren om mee te gaan om communiekleren te gaan kopen, zou mijn schoonzus ze dan maar alleen gaan kopen. En zo kwam ze thuis voor hem met dit prachtige kleedje! Hahaha, hierna was hij rap om mee te gaan naar de winkel.

In mijne tijd werden er ook altijd ‘beeldekes’ uitgedeeld aan de klasgenootjes. Aan de achterkant stond dan zoiets als “fijne herinnering aan deze eerste communie”. Schoon hé? Ik vind dat dat terug moet ingevoerd worden, maar dan los van de communie, want daar doen wij heidenen hier niet aan mee.

Read Full Post »

Grote Pruts heeft veel last van bloedneuzen. Vervelend dat dat is! Nu heb ik zo’n vermoeden waaraan dat ligt bij hem: het manneke weet niet hoe hij zijn neus moet snuiten. Ik heb daar eigenlijk nooit zo bij stil gestaan of dit normaal is of niet, maar stel bij zijn vriendjes vast dat die het wel allemaal kunnen. Hij niet. Ofwel snuift hij de snottepiet naar binnen (smakelijk!) ofwel pulkt hij ze uit zijn neus (opnieuw: smakelijk!). En ’t is dat laatste dat, in combinatie met de fijne aders in zijn neus die snel gaan bloeden, zeker bij warmer weer -een erfenis van mij- die bloedneuzen wellicht veroorzaakt.

Nu proberen we hem dus te leren hoe hij zijn neus moet snuiten, maar het lukt niet echt. We hebben al gezegd dat hij hard moet blazen/uitademen met zijn mond gesloten, maar zonder succes.

Iemand tips?

Read Full Post »