Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for 16 juli 2011

Drama queen

De geschiedenis herhaalt zich. Dat merkte ik ongeveer 2,5 jaar geleden. Toen overleed onze pa, een paar dagen voor de geboorte van Kleine Pruts: het langverwachte meisje na zeven kleinzonen. Aangezien ik zelf geboren ben (een dochter, na drie zonen) op de dag dat de vader van onze pa stierf, leek het zo wel voorbestemd te zijn.

Sindsdien zit ik met de (irreeële) angst dat nog een andere gebeurtenis zich zal gaan herhalen. Mijn tante, de jongste zus van ons ma, overleed (meer dan 20 jaar geleden) heel onverwachts op 37-jarige leeftijd na een migraine aanval. Ze was de jongste van een reeks en de enige met nog een jonge zoon. Aangezien ik zelf ook regelmatig migraine aanvallen krijg, ook de jongste ben van een reeks én de enige met nog echt kleine kinderen, voel ik die leeftijd nu met rasse schreden dichterbij komen. Het slaat natuurlijk nergens op, maar toch…

Afgelopen week voelde ik mij niet echt kiplekker. Maandag een zware migraine aanval, dinsdag opgestaan met onverklaarbare spierpijn in mijn linkerarm, de rest van de week vapeurs, af en toe wat misselijk… Maar gisterenavond dacht ik echt dat het zo ver was: hartkloppingen, rillen over mijn hele lijf, steken in de borst, moeite moeten doen om bij bewustzijn te blijven. Je kunt u wellicht wel voorstellen dat ik volop in paniek was: de 100 werd gebeld die Manlief (en vooral mij) al wist gerust te stellen en de dokter van wacht werd erbij geroepen.

Het verdikt? Een banale buikgriep (ik bleek de steken in mijn borst verward te hebben met steken in mijn buik – ben dan ook nooit sterk geweest in anatomie én ik val wel eens vaker flauw, zeker in panieksituaties): een virus dat momenteel blijkbaar de ronde doet, zonder de typische symptomen die een buikgriep meestal vergezellen. Vandaar dat ik daar ook totaal niet aan gedacht had.
Ik ben nog nooit zo blij geweest met een stomme buikgriep. En tegelijkertijd: ik heb mij nog nooit zo’n drama queen gevoeld.

Advertenties

Read Full Post »