Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for 11 juli 2010

Grote Boom is ziek

Geboorte en dood… ’t zijn zeer ingrijpende gebeurtenissen. En als ze heel dicht bij elkaar liggen, zoals het overlijden van onze pa, twaalf dagen voor de geboorte van Kleine Pruts, is dat niet alleen voor mij enorm emotioneel. Maar ook voor Grote Pruts, toen nog geen vijf, was het meer dan zijn kleine hersentjes konden bevatten.

Die zus, daar leeft hij ondertussen elke dag mee en daar heeft hij zich goed aan kunnen aanpassen. Maar dat zijn voke er niet meer is en hij hem ook nooit meer zal kunnen zien, da’s voor hem wat moeilijker te begrijpen.

Gelukkig dat er boeken zijn die het praten erover wat makkelijker maken. Ik was dan ook heel blij dat ik de give away bij Mme Zsazsa mocht winnen en het kinderboek ‘Grote Boom is ziek’ van Nathalie Slosse mocht ontvangen. En nog wel persoonlijk gesigneerd voor Grote en Kleine Pruts.

Het boek omschrijft op een zeer bevattelijke manier hoe Snuiter omgaat met het ziek zijn van Grote Boom. Nathalie haar ervaring met borstkanker inspireerde haar tot dit prachtige boek. Het is niet alleen een voorleesboek, maar ook een prentenboek mét achteraan leuke knutselideeën.

Grote Pruts en ik genieten keer op keer als we dit boek lezen. Maar de eerste keer was de meest bijzondere. Met een stil stemmetje zei hij achteraf: “maar bij voke konden ze de houtwormpjes niet meer weg krijgen”. En toen pakten we elkaar eens goed vast.

Advertenties

Read Full Post »

Voor Anna

Ne keer een foto van een kindje mét gezicht. ’t Is eens iets anders dan mijn hoofdloze prutsen. Voor alle duidelijkheid: dit schattig meisje is niet Kleine Pruts. ’t Is de kleine pruts van Juffrouw Baele, Anna.

Ik realiseer mij ineens dat ik hier nog geen foto’s heb laten zien van wat mijn give-away indertijd is geworden. Juffrouw Baele wou graag een jurkje voor dochter Anna en na wat heen en weer gemail, werd dit het resultaat:

Toen twijfelde ik al over die onderste strook. En ook nu blijf ik denken dat het misschien mooier was geweest zonder. Of toch zeker met een gele paspel tussen het blauwe en de onderste strook. Al een geluk dat haar mama wel tevreden was. Maar zo’n mooi snoetje als Anna staat dan ook met alles.

Toen  mij de vraag werd gesteld of ik niet nog een kleedje voor Anna wou maken, de tea party sundress, twijfelde ik geen moment. Normaal gezien zou ik dat bloedeng vinden, maar aangezien zij wist aan welke kwaliteit ze zich mocht verwachten, was ik al veel relaxer om voor iemand anders te naaien.

Over stof en knoopjes moest ik al niet nadenken. In Parijs werd namelijk niet alleen maar koffie gedronken ;-). Er werd ook stof gekocht!

Read Full Post »